ΠΑΤΡΑ - ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Καταγραφή και μαρτυρίες των προσφύγων στην Πάτρα

Κείμενο Προσφύγων ΠειραΪκής Πατραϊκής
Εκτύπωση PDF

Στο όνομα του θεού

Από τότε που είμαστε μικροί στη χώρα μας είχε φασαρία, μα εμείς δεν καταλαβαίναμε τι είναι αυτή η φασαρία. Μετά μεγαλώσαμε και καταλάβαμε ότι αυτή η φασαρία είναι πόλεμος. Άλλαζαν οι εποχές και εμείς περνούσαμε πιο δύσκολα. Έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

Από τότε μέχρι και σήμερα σκεφτόμαστε τι θα γίνει με το μέλλον μας, ποιά θα είναι η μοίρα μας. Όταν είμασταν στη χώρα μας, μας είπαν ψέμματα. Μας είπαν ότι στην Ευρώπη έχει δημοκρατία και εκεί θα έχουμε ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά εδώ είναι αλλιώς. Για να φτιάξουμε τη ζωή μας πρέπει να περάσουμε τα σύνορα αλλά στην ελλάδα αυτό είναι πολύ δύσκολο.

Υποτίθεται ότι η αστυνομία υπάρχει για να προστατεύει το κόσμο. Αλλά εδώ δεν είναι έτσι. Η αστυνομία στην ελλάδα μας χτυπάει, μας κοροιδεύει, μας συλλαμβάνει, προσβάλλει τη χώρα μας και το θρήσκευμα μας ακόμα και αν είμαστε ανήλικοι. Εμείς είμασταν στο παλιό λιμάνι κι από κει ήρθαμε στο εργοστάσιο απέναντι απ’το νέο λιμάνι για να μην έχει πρόβλημα μαζί μας ο κόσμος στην Πάτρα και με σκοπό να φύγουμε για άλλη χώρα. Πολλές φορές κι ενώ κοιμόμαστε, έρχεται η αστυνομία στις 5 το πρωί , μας ξυπνάει, μας χτυπάει, μας καίει τα χαρτιά, μας λένε ότι θα πάμε εκδρομή και μετά μας στέλνουν στην Αθήνα. Εκεί μας αφήνουν συνήθως στο Αλλοδαπών. Κάποια παιδιά που δεν έχουν λεφτά πρέπει να γυρίσουν πίσω στη Πάτρα με τα πόδια, ένα ταξίδι που διαρκεί 6 μέρες.

Αναγκαστικά πρέπει να γυρίσουμε γιατί μόνο από εδώ μπορούμε να φύγουμε. Θέλουμε να βρούμε έναν άλλο τόπο να ζήσουμε τη ζωή μας, επειδή στην Ελλάδα επικρατεί κακή κατάσταση. Όλοι μας γεννηθήκαμε από μια μάνα και ένα πατέρα. Μπορεί να μιλάμε διαφορετική γλώσσα, να είμαστε από διαφορετικές χώρες αλλά όλοι είμαστε αδέλφια.

Με την αστυνομία μιλήσαμε για τα προβλήματα μας αλλά όπως φαίνεται δεν έχουν σημασία γι αυτούς. Είτε στο πόλεμο στις χώρες μας είτε στην καθημερινή ζωή εδώ έχουμε πρόβλημα επιβίωσης. Ό,τι λέμε από το ένα αυτί μπαίνει και από το άλλο βγαίνει. Το μόνο που θέλουμε είναι μια ήρεμη ζωή. Μέχρι πότε πρέπει να είμαστε μακριά από τις οικογένειές μας; Γιατί δεν μας δίνουν χαρτιά να μπορούμε να ταξιδεύουμε πίσω στη χώρα μας και μετά πάλι στην Ευρώπη; Εσείς θα μπορούσατε να ζήσετε στο παλιό εργοστάσιο όπως ζούμε εμείς; Εσείς μπορείτε να τρώτε φαγητό από τα σκουπίδια; Έτσι η ζωή δεν αξίζει. Το ξέρετε ότι έχουμε ένα νεκροταφείο στη πάτρα για μετανάστες και πρόσφυγες;

Εμείς φύγαμε από τις χώρες μας για να ζήσουμε όχι για να πεθάνουμε.

Παρακαλούμε όποιον-α διαβάσει αυτό το κείμενο να αλλάξει ό,τι κακό σκέφτεται για εμάς. Αν κάποιος μετανάστης κάνει κάτι κακό δεν φταίμε όλοι γι αυτό. Ας μην αλλάζει πεζοδρόμιο όποιος μας βλέπει στο δρόμο. Κανένας θεός δεν θέλει να χτυπάς αδύναμους ανθρώπους, να τους συλλαμβάνεις, να τους κόβεις το νερό και το ρεύμα και να τους ταπεινώνεις. Όταν μαθαίνετε ότι ένας αστυνομικός χτυπάει άλλον ένα ανήλικο μετανάστη μην κλείνετε τα μάτια ή τα αυτιά σας.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Μετανάστες και πρόσφυγες από το παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής-Πατραϊκής

 


 

In the name of god

Since we were small kids in our home countries there was trouble, but we didn't understand what this trouble was. Later we grew up and we understood that this trouble is war. The seasons were changing and every day became more difficult. By this way we reached the present day.

Since then and until today we are thinking about our future and what our destiny will be. When we were in our countries they were telling us lies. They told us in Europe we would find democracy and we would get human rights. But it is different here. To build up our lives we have to cross the borders. In Greece this is very difficult.

Supposedly, the police exists in order to protect people. Here it is not like that. The police in Greece is beating us, is mocking us, is arresting us, insulting our countries and religions - all this even if we are minors. We were in the old port area and came to the fabric on the opposite side of the new port in order that the people of Patra are not disturbed by us and with the aim to leave to another country. Many times the police comes at 5am while we are sleeping, wakes us up, beats us, burns our documents, they tell us we would go on a trip and then they send us to Athens. There they usually leave us in the Aliens Police. Some of us who have no money have to walk back to Patras, a 6-day-walk.

We are forced to return to Patras because only from here we can leave Greece. We want to find another place to live our lives because the situation in Greece is very bad. We were all born from one mother and one father. We might speak different languages, we might be from different class="odd" countries but we are all brothers and sisters.

We spoke with the police about our problems but it seems as if they do not care. Either during war in our home countries either in our daily lives here we have the problem of survival. Whatever we say goes in one *ear* and *out* the other. The only thing we want is a calm life. Until when do we have to be far from our families? Why don't they give us papers to be able to visit our families and come back to Europe? Could you live in an old fabric as we do? Could you eat food from the rubbish? Life is not worth anything like this. Did you know that we have a cemetery for migrants and refugees in Patras?

We left our homes in order to live not in order to die.

We ask everybody who reads this text to change any bad thought he or she had about us. If one migrant does something bad its not the fault of all of us. You should not change sidewalk if you see one of us on the street. There is no god who wants you to beat weak people, to arrest them, to cut them off from water and electricity supply and to humiliate them. When you see a police officer beating one more minor migrant, don't close you eyes and ears.

STOP POLICE BARBARISM

WE WANT TO LIVE IN SECURITY

WE NEED HUMAN RIGHTS

Migrants and refugees from the old fabric of the Peiraiki-Patraiki street

Δήλωση προσφύγων Πάτρας
Εκτύπωση PDF

We left our countries because of dictatorship, conflicts and lack of political stability so that we escaped from hells of our tyrant government. Therefore we stepped millions of distance to reach here. We came here looking for peace and security Democracy, Justice, Equality, Freedom but we got unrespect of Human Rights and persecution beneathing of human dignity. We became homeless and shelterless.

Clearly we refuse to apply as asylum seeker in Greece because of racism and discrimination and xenophobia and randomly arresting of refugees.

Our main demands:

  1. We need from government of Greece to facilitate us to get way to other countries as soon as possible.
  2. To release all refugees from Greece prisons

Lastly, we want extremely to express ongoing hunger strike in Athina. our solidarity with ongoing hunger strike in Athina


Αφήσαμε τις χώρες μας, λόγω της δικτατορίας, των συγκρούσεων και της πολιτικής αστάθειας, ωστε να ξεφύγουμε από την κόλαση της τυραννικής μας κυβέρνησης. Περπατήσαμε τεράστιες αποστάσεις για να φτάσουμε εδώ. Ήρθαμε εδώ αναζητώντας ειρήνη και ασφάλεια, δημοκρατία, δικαιοσύνη, ισότητα, ελευθερία, αλλά ήρθαμε αντιμέτωποι με την απουσία σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα και διωγμό που ξεπερνά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γίναμε άστεγοι και είμαστε απροστάτευτοι.

Είναι σαφές ότι αρνούμαστε να ζητήσουμε άσυλο από την Ελλάδα λόγω του ρατσισμού, των διακρίσεων, της ξενοφοβίας, καθώς και των κατά τύχη (χωρίς λόγο) συλλήψεων από την αστυνομία.

Κύρια αιτήματά μας:

  1. Χρειαζόμαστε από την κυβέρνηση της Ελλάδας να μας διευκολύνει προκειμένου να φύγουμε προς άλλες χώρες, το συντομότερο δυνατό.
  2. Να απελευθερωθούν όλοι οι πρόσφυγες που κρατούνται σε φυλακές της Ελλάδας.

Τέλος, θέλουμε πάνω από όλα να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στην απεργία πείνας που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Αθήνα.

Η δήλωση σε pdf

Φωτογραφίες Από Πορεία Αφγανών Προσφύγων 4/12/2010
Εκτύπωση PDF

Πορεία Αφγανών προσφύγων 4/12/2010
Εκτύπωση PDF

Το Σάββατο 4 Δεκέμβρη έγινε πορία από τους Αφγανούς πρόσφυγες στην Πάτρα με αφορμή το θάνατο του Sardar Aiomi από νταλίκα στην οδό Κανελλοπούλου.

Η πορεία ξεκίνησε στις 11:30 από την οδό Κανελλοπούλου με κατεύθυνση προς το κέντρο της πόλης από την Ηρώων Πολυτεχνείου. Αν και αρχικά υπήρχαν λίγα άτομα κατά τη διάρκεια μπήκαν και άλλοι πρόσφυγες με αποτέλεσμα στο τέλος να έχει γύρω στα 300 άτομα.

Η διαδρομή συνεχίστηκε στην Όθωνος Αμαλίας , έστριψε στην Αράτου μέχρι την πλατεία Όλγας και μετά από Μαιζώνος ως την Πλατεία Γεωργίου. Αφού έγινε ο γύρος της πλατείας η επιστροφή έγινε από οδό Κορίνθου μέχρι Αράτου και μετά Αγίου Ανδρέου μεχρι το κτήριο του τελωνείου στη Νόρμαν στις 13:30 όπου και έγινε προσευχή στη μνήμη του Sardar.

Σχετικά με την πορεία άρθρο υπάρχει και στο salata.tv

Ακολουθεί το κέιμενο που μοιράστηκε στην πορεία και μερικές φωτογραφίες από αυτή.

 

باز هم زندگی یک انسان را گرفتن، بازهم یک آوره افغان قربانی شد بلی دوستان منظور مان هموطن شهید ما شاد روان سردار ایومی است که در روز شنبه 27/11/2010 در یکی از چهاراهی های شهر پاترا با وجودیکه چراغ اشاره سرخ بود وایاشان در آن لحظه در پشت یک کامیون تریلی قرار داشت تا تلاش کند به گونه وارد آن شود.

اما در آن موقع دیریو (رارنده)دومی از پشت میاید به قصد زدن ایشان، و با سرعت میکوبد که در نتیجه این عمل عمدی آن شادروان به شد ت زخمی شده وبه شفاخانه (بیمارستان) انتقال میابد که بعد از چند لحظه چشم از جهان میبند.

اما متاسفانه رارنده ایتالیایی بدون اینکه به دست قانون سپرده شود بعد از چند لحظه بیگناه شناخته شده وآزاد میگردت. چونکه یک شهروند اروپای بود ودر مقابل زندگی یک افغان آواره که امروزه برای هیج شخص و دولتی ارزش ندارد .

نه برای پلیس نه برای دادگاه وقاضی که مجری قانون استند همه از کنار این موضع به سادگی گذشتن . سوال اینجاست اگر همین افغان ما یک شهروند یونانی ویا یک وراروپایی میبود همین گونه برخورد میکردند؟

فراموش نگنیم که همین ها مسئول اینهمه خرابی وآوارگی ما آفغانها شدند که بیش از 30 کشور اروپایی همراه باآمریکا لشکر کشی کردند ووانمود میکنند که به ما کمک میکنند چه کمکی؟ به جز بدبختی ویرانی وآورگی بیشتر چیز دیگر به ارمغان نیاویدند .

خوب میدانند که چی کارهای کردند ومیکنند در کشورما اما زمانکه به سرزمین های خود شان پناه جو میشویم به انواع مختلف مارا مورد بی احترامی قرار میدهند از رفتار پلیس گرفته تا دولت و قوانین دست وپای گیر شان به ماند قانون 2 دبلین که همه مارا در یک کشور زندانی ساختن بدون اینکه به سرنوشت مان رسیدگی شود وما مجبور هستیم که هروز با جان وزندگی مان بازی کنیم تا راهی برای خارج شدند ار اینجا بیابیم وبه همین خاطر سردار دوست عزیز مارا از ما گرفتن که در این قبال همه وهمه ء مسئول هستند از پلیس گرفته تا دولت یونان و اتهادیه اروپا وسازمان ملل. روح سرادر عزیز شاد باد.

از طرف آواره گان افغان:

 

Πάλι χάθηκε η ζωή ενός ανθρώπου, πάλι ένας Αφγανός πρόσφυγας είναι το θύμα. Ο συμπατριώτης μας Sardar Aiomi έπεσε νεκρός το Σάββατο 27/11/2010 στη διασταύρωση της Νέας Εθνικής Οδού Πατρών – Αθηνών και Κανελλοπούλου. Ο Sardar προσπάθησε να ανέβει σε ένα φορτηγό, που ήταν σταματημένο στο κόκκινο φανάρι, ενώ ένα δεύτερο φορτηγό που ακολουθούσε αύξησε ταχύτητα και τον χτύπησε. Τον μετέφεραν σε άσχημη κατάσταση στο νοσοκομείο του Ρίου και μετά από λίγη ώρα πέθανε. Η αστυνομία χαρακτήρισε «ελαφρύ» τον θανάσιμο τραυματισμό του Sardar και ο ιταλός οδηγός της νταλίκας αφέθηκε ελεύθερος να συνεχίσει το ταξίδι του. Εάν το θύμα του τροχαίου ήταν ένας Έλληνας ή ένας Ευρωπαίος θα είχαν κάνει το ίδιο; Θα το είχαν «ξεκαθαρίσει» τόσο εύκολα; Θα το παρουσίαζαν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα;

Ας μην ξεχνάμε ότι η Αμερική μαζί με περισσότερες από 30 ευρωπαϊκές χώρες είναι υπεύθυνες για την καταστροφή του Αφγανιστάν και τη προσφυγιά του λαού του. Έχουν βαφτίσει «ειρηνευτική δύναμη» τους στρατούς κατοχής στη χώρα μας και υποστηρίζουν ότι μας βοηθάνε. Ποιους βοηθάνε όταν το μόνο που καταφέρνουν είναι να καταστρέφουν τη χώρα μας και εμάς να μας οδηγούν στη προσφυγιά; Ξέρουμε πολύ καλά τι έκαναν και τι κάνουν στη χώρα μας. Όταν όμως φτάνουμε διωγμένοι από τον πόλεμο στις δικές τους χώρες, μας κακομεταχειρίζονται και μας προσβάλλουν με κάθε τρόπο. Το ελληνικό κράτος και η αστυνομία μας έχουν παγιδέψει να ζούμε σε μια χώρα χωρίς δικαίωμα στη ζωή και στο άσυλο. Έτσι μας αναγκάζουνε να ρισκάρουμε κάθε μέρα τις ζωές μας για να βρούμε τρόπο να φύγουμε από εδώ. Για αυτό το λόγο χάθηκε η ζωή του φίλου μας Sardar και είναι όλοι υπεύθυνοι, η Αστυνομία, το ελληνικό κράτος, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Ο.Η.Ε.

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΦΙΛΕ ΜΑΣ SARDAR

Οι Αφγανοί πρόσφυγες

Sradar Aiomi

Πορεία 4/12/2010

Πορεία 4/12/2010

 

Συγκέντρωση Διαμάρτυρίας 29/11/2010
Εκτύπωση PDF

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Δευτέρα 29/11/2010

Πλατεία Όλγας 20:00

Στις 27/11/10 Ιταλός οδηγός νταλίκας τραυματίζει θανάσιμα στην Εθνική οδό Αφγανό πρόσφυγα 24 χρονών, πατέρα τριών παιδιών συνθλίβοντάς τον σε σταματημένη σε φανάρι νταλίκα. (θυμηθείτε! Παρόμοιο περιστατικό έγινε στην πόλη μας πριν λίγους μόνο μήνες). Η Τροχαία χαρακτήρισε το περιστατικό ως τροχαίο ελαφράς μορφής -τόσο ελαφράς, που ο Ιταλός οδηγός αφέθηκε ελεύθερος να συνεχίσει το ταξίδι του (χωρίς καν να τηρηθεί η διαδικασία του αυτόφορου) με προφορική εντολή της εισαγγελέως, τόσο ελαφράς(!!!) που ο τραυματίας παρα τις απεγνωσμένες προσπάθειες των γιατρών άφησε την τελευταία του πνοή λίγες ώρες αργότερα. Παρά το θάνατο και παρά τις καταθέσεις πολλών αυτοπτων μαρτύρων ότι ο οδηγός δεν φρενάρησε, αλλά έριξε την νταλίκα στο θύμα του, η Τροχαία και η Εισαγγελία αρνήθηκαν με πείσμα να δεχτούν τα γεγονότα και να προχωρήσουν στην έκδοση εντάλματος σύλληψης.

Ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του με άδικο τρόπο και επιχειρήθηκε να συγκαλυφθεί και υποβαθμιστεί η σοβαρότητα του γεγονότος.

Η υπεράσπιση του δικαιώματος της ζωής ( προσφύγων ή μη) είναι υπόθεση όλων μας.

Ας μη γίνουμε και εμείς συνένοχοι.

Να μην περάσει έτσι

ΚΑΜΙΑ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΑ