ΕΙΔΗΣΕΙΣ & ΑΡΘΡΑ - ΕΛΛΑΔΑ

Άλλη μία συγκέντρωση "αγανακτισμένων πολιτών" έλαβε μέρος στην πολύπαθη πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα. Χαρακτηριστικό της διάθεσης και του ύφους της συγκεκριμένης εκδήλωσης είναι το Δελτίο Τύπου που στάλθηκε μέσω e-mail, το οποίο υπογράφεται από "επιτροπές πολιτών" διάφορων περιοχών της πρωτεύουσας και καλεί τον κόσμο να διαδηλώσει "για την απελευθέρωση της χώρας από τους αλλοδαπούς εισβολείς"!

Περισσότερα...


Κείμενο για τα Δικαιώματα των Προσφύγων

Τις Υποχρεώσεις της Πολιτείας

και Συνοπτικές Πληροφορίες για

τους Αιτούντες Άσυλο και Ταξιδιωτικά Έγγραφα

 

 

Α.

1. Σκοπός του παρόντος ενημερωτικού φυλλαδίου είναι να ενημερωθούν οι πρόσφυγες που επιθυμούν να ζητήσουν άσυλο για τα πραγματικά τους δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Ταυτόχρονα επιδιώκουμε να ενημερωθούν και οι πατρινοί πολίτες για τις υποχρεώσεις της ελληνικής πολιτείας: τι οφείλει δηλαδή να προσφέρει στους πρόσφυγες, σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις, ώστε να μπορέσουν να ζητήσουν άσυλο.

Η επικρατούσα κατάσταση αυτή τη στιγμή είναι γνωστή. Δεν γίνεται δεκτή ούτε καν η υποβολή των αιτήσεων ή απορρίπτονται ευθύς εξαρχής μόλις υποβληθούν. Η Ελληνική πολιτεία αρνείται να αναγνωρίσει την ιδιότητα του πρόσφυγα.

Παρά την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία η κατάσταση επιδεινώνεται από την ανυπαρξία και των πιο στοιχειωδών μέσων που η πολιτεία υποχρεούται να παρέχει ώστε να είναι δυνατή η κατάθεση αίτησης ασύλου. (π.χ. διερμηνείς, οργανωμένη υπηρεσία παροχής πληροφοριών, υποδοχής των αιτούντων και λήψης της προσωπικής συνέντευξης).

Παρά την αύξηση του αριθμού των προσφύγων καμιά ουσιαστική προσπάθεια για τη βελτίωση των αναγκαίων υπηρεσιών υποδοχής δεν γίνεται. Αντίθετα συνεχίζεται η παραπληροφόρηση των προσφύγων σε συνδυασμό με την αστυνομική βία, τις απειλές και τους εκφοβισμούς.

 

2. Ποιος είναι αρμόδιος για την παροχή ασύλου;

Αν και τα όργανα της Ε.Ε. πιέζουν για ακόμη πιο αυστηρές - δηλαδή απορριπτικές - διαδικασίες στη χορήγηση ασύλου, οι αποφασιστικές αρμοδιότητες παραμένουν σε κάθε κράτος μέλος. Συνεπώς, την ευθύνη για την παροχή ή τη μη παροχή ασύλου έχουν οι αρμόδιες ελληνικές αρχές που πρέπει να ενεργούν με σεβασμό στις διεθνείς συνθήκες. Στην Ελλάδα την αρμοδιότητα αυτή έχουν οι υπηρεσίες της Διεύθυνσης Αλλοδαπών της Ελληνικής αστυνομίας (Υπουργείο Εσωτερικών).

Μετά και την ισχύ του γνωστού ως Κανονισμού του Δουβλίνου ΙΙ (που αντικατέστησε την Σύμβαση του Δουβλίνου) αίτημα για άσυλο μπορεί να κατατεθεί μόνο στη χώρα από την οποία ο πρόσφυγας εισήλθε για πρώτη φορά στην Ε.Ε. Ακόμη κι αν κάποιος διαφύγει σε άλλη χώρα τότε εκεί δεν γίνεται δεκτή η αίτηση ασύλου. Υπάρχουν όμως χώρες, όπως η Νορβηγία, που λόγω της εξόφθαλμης παραβίασης των δικαιωμάτων των προσφύγων στην Ελλάδα, δεν εφαρμόζει τη Συνθήκη. Δέχεται αιτήσεις ασύλου και δεν επιστρέφει τους πρόσφυγες στη χώρα εισόδου (Ελλάδα).

 

3. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των ελληνικών αρχών.

Σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις αλλά και την πρόσφατη εθνική νομοθεσία (Π.Δ. 90 και Π.Δ. 96 του 2008), οι Ελληνικές αρχές υποχρεούνται να αναγνωρίζουν την ιδιότητα του ασύλου σε όλους εκείνους που πληρούν τις προϋποθέσεις που αναφέρουμε στη συνέχεια. Οφείλουν επίσης να έχουν οργανωτική επάρκεια για την υποδοχή των αιτήσεων και να παρέχουν διερμηνείς που να γνωρίζουν τη γλώσσα από οποιαδήποτε εθνικότητα και αν είναι ο αιτών. Απαγορεύεται να εξαναγκάσουν κάποιον να υπογράψει οτιδήποτε για το οποίο δεν είναι πλήρως ενημερωμένος και σίγουρος για το περιεχόμενό του.

Απαγορεύεται να κακομεταχειρίζονται και να κακοποιούν όσους συλλαμβάνουν χωρίς ταξιδιωτικά και προσωπικά έγγραφα και δεν μπορούν να επαναπροωθήσουν με τη βία ή να διώξουν κάποιον για παράνομη είσοδο.

 

4. Ποιος δικαιούται παροχής ασύλου

Πρόσφυγες χαρακτηρίζονται όλοι όσοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους εξαιτίας δικαιολογημένου φόβου δίωξης λόγω της φυλής, της θρησκείας, της εθνικότητας, της κοινωνικής τάξης, των πολιτικών τους πεποιθήσεων ή λόγω κινδύνου της ζωής τους εξαιτίας κατοχικών καταστάσεων ή εμφύλιων πολέμων. Και είναι πια αποδεκτό πως οι πόλεμοι αυτοί σε πολλές χώρες του Τρίτου κόσμου (Ιρακ, Αφγανιστάν, Σουδαν, Νιγηρία, Σομαλία), άμεσα ή έμμεσα, προκαλούνται από τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

Πιο συγκεκριμένα στη Συνθήκη του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, που κυρώθηκε στη Γενεύη το 1951 και έχει υπογραφεί από 140 χώρες, αναφέρεται:

«πρόσφυγας είναι κάποιος που βρίσκεται εκτός της χώρας καταγωγής του και κινδυνεύει πραγματικά να υποστεί παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του εξαιτίας της ταυτότητάς του ή των πεποιθήσεών του. Δεν μπορεί ή δεν θέλει να επιστρέψει επειδή η κυβέρνησή του δεν μπορεί ή δεν θέλει να τον προστατέψει. Εξαιτίας της δίωξης που μπορεί να αντιμετωπίσει, ένας πρόσφυγας δικαιούται να προστατευθεί από μια εξαναγκαστική επιστροφή στη χώρα καταγωγής του. Εκτός από τα δικαιώματα που έχουν όλοι οι άνθρωποι, ο πρόσφυγας δικαιούται αυτήν την προστασία, όπως επίσης και προστασία από δίωξη για παράνομη είσοδο, έγγραφα ταυτότητας και ταξιδιωτικά έγγραφα, και πρόσβαση σε μια μακροπρόθεσμη λύση. Αυτή μπορεί να είναι η ενσωμάτωση στη χώρα που του παρέχει άσυλο, η επανεγκατάσταση σε μια άλλη χώρα ή ο εθελούσιος επαναπατρισμός στη χώρα καταγωγής του, εφόσον αυτή γίνεται με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.»

Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο όσοι αναγνωριστούν ως πρόσφυγες αποκτούν μια σειρά από δικαιώματα, τα οποία η πολιτεία έχει την ευθύνη να τους τα παρέχει: κοινωνικά, οικονομικά και κυρίως το δικαίωμα της νόμιμης παραμονής και της χορήγησης ταξιδιωτικών εγγράφων.

 

Β.

5. Πως αναγνωρίζεται η ιδιότητα του πρόσφυγα;

Η ιδιότητα του πρόσφυγα αναγνωρίζεται από μια σειρά παραμέτρους:

  • Την προσωπική μαρτυρία του αιτούντος,

  • Το ιστορικό του έτσι όπως καταγράφεται στην προσωπική του συνέντευξη που λαμβάνεται με τη βοήθεια διερμηνέα και στο οποίο φαίνεται η αναγκαστική εγκατάλειψη της χώρας λόγω διώξεων, κινδύνων για τη ζωή του κλπ.

  • Τα πάσης φύσεως στοιχεία που ο ίδιος μπορεί να προσκομίσει

  • Τις ιατρικές γνωματεύσεις σε περίπτωση βασανισμών, και τέλος

  • Τη συγκεκριμένη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα προέλευσης (εμπόλεμη, εμφύλιες συγκρούσεις, παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κλπ).

Η αίτηση για άσυλο εξετάζεται ατομικά και αξιολογούνται όλα τα προηγούμενα στοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι οι αιτούντες άσυλο οφείλουν να περιγράφουν με λεπτομέρειες το προσωπικό ιστορικό τους και την επικρατούσα κατάσταση στη χώρα προέλευσης αλλά και τους λόγους που τους οδήγησαν στην εγκατάλειψη της πατρίδας τους.

Σημειώνουμε ότι όπως έχει κριθεί από τα ελληνικά δικαστήρια, εφ’ όσον ο αιτών προέρχεται αποδεδειγμένα από εμπόλεμη χώρα και οι ισχυρισμοί του δεν μπορούν να ανταποδειχτούν, τότε πρέπει να γίνουν αποδεκτοί.

 

6. Υποβολή αίτησης, Προσωπική συνέντευξη

Δικαίωμα για υποβολή ασύλου έχει ο κάθε πρόσφυγας από τη στιγμή που εισέρχεται τα σύνορα αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή κατά την παραμονή του στην χώρα. Η αίτηση είναι αναγκαίο να κατατεθεί στις Υποδιευθύνσεις και τα Τμήματα Ασφάλειας των Αστυνομικών Διευθύνσεων της χώρας.

Κατά την προσωπική συνέντευξη, οι αρχές υποχρεούνται και επομένως ο αιτών έχει δικαίωμα να το απαιτήσει, εκτός από τον αρμόδιο αξιωματικό να υπάρχει και διερμηνέας που να γνωρίζει πολύ καλά τη γλώσσα του. Επιπλέον θεωρείται απαραίτητη στην όλη διαδικασία να έχει τη στήριξη και παρουσία ενός δικηγόρου. Για την κάλυψη της σχετικής δαπάνης ο αιτών μπορεί να απευθυνθεί στην Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων αλλά και σε άλλες κινήσεις και οργανώσεις αλληλεγγύης που παρέχουν αφιλοκερδώς νομική υποστήριξη σε αιτούντες άσυλο.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο αιτών θα πρέπει να αναφέρει αναλυτικά τους λόγους για τους οποίους ζητεί το άσυλο, ακόμη κι αν ο αξιωματικός δεν τον ρωτήσει με σαφή τρόπο. Σημειώνουμε ότι «η αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής» δεν συνιστά λόγο παροχής ασύλου. Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις που οι αξιωματικοί ρωτούν «καλόγνωμα» τον αιτούντα «αν επιθυμεί μια καλύτερη ζωή». Μια τέτοια δήλωση οδηγεί κατ’ ευθείαν στην απόρριψη της αίτησης. Μόνον λόγοι εξαναγκασμένης εγκατάλειψης της χώρας του λόγω δίωξης, κινδύνων για τη ζωή του κλπ, συνιστούν προϋποθέσεις χορήγησης ασύλου. Στο τέλος της συνέντευξης ο αξιωματικός υποχρεούται να την ξαναδιαβάσει με την παρουσία διερμηνέα και μόνο στο βαθμό που ο αιτών συμφωνεί, την υπογράφει.

Επαναλαμβάνουμε ότι κατά την συνέντευξη κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική η παρουσία, εκτός του διερμηνέα, και του δικηγόρου για να αποφεύγεται η πρόωρη απόρριψη της αίτησης ασύλου, πριν δηλαδή αυτή αποσταλεί στην αρμόδια επιτροπή.

Όπως ήδη αναφέραμε, σύμφωνα με τον Κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ, η αίτηση ασύλου πρέπει να γίνεται όχι στη χώρα που βρίσκεται ο πρόσφυγας, αλλά στη χώρα από την οποία αρχικά πέρασε μέσα στην Ε.Ε. Για το λόγο αυτό ο Κανονισμός του Δουβλίνου ΙΙ καταγγέλλεται από τις ανθρωπιστικές κινήσεις και οργανώσεις και ζητείται η κατάργησή του.

 

Από τους πρόσφυγες ζητούν να δηλώσουν μια διεύθυνση την οποία συνήθως δεν έχουν. Για το λόγο αυτό η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/τριών θα καταβάλει κάθε προσπάθεια ώστε να εξασφαλίζεται στους αιτούντες η δυνατότητα να δηλώνουν μια σταθερή διεύθυνση για διαμονή τους, ώστε η αίτηση ασύλου να γίνεται απρόσκοπτα. Επίσης η Κίνηση θα επιδιώξει να τους προσφέρει κάθε δυνατή νομική υποστήριξη.

 

7. Εξέταση του αιτήματος για άσυλο

Το αίτημα ασύλου πρέπει να εξεταστεί από τα κεντρικά αρμόδια όργανα («Αποφαινόμενη Αρχή» του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας σε πρώτο βαθμό και από μία ειδική «Επιτροπή Προσφυγών» του Υπουργείου Εσωτερικών σε δεύτερο βαθμό). Η κρίση της Επιτροπής Προσφυγών είναι η αποφασιστική. Το αίτημα δεν εξετάζεται από τον αξιωματικό που παίρνει την προσωπική συνέντευξη. Παρ’ όλα αυτά παρατηρείται πολύ συχνά το φαινόμενο ο αστυνομικός που παίρνει τη συνέντευξη να την απορρίπτει την ίδια ακριβώς στιγμή. Αυτό, που προφανώς αποτελεί διαταγή ανώτερων πολιτικών αξιωματούχων, είναι εντελώς παράνομο, αφού η κρίση σε πρώτο βαθμό αποτελεί αποκλειστική ευθύνη της «Αποφαινόμενης Αρχής»

 

8. Καθεστώς παραμονής μέχρι την έκδοση της απόφασης

Αφού κατατεθεί η αίτηση ασύλου χορηγείται ροζ κάρτα που αποτελεί το Δελτίο Αιτήσαντος Ασύλου Αλλοδαπού. Με το Δελτίο αυτό επισημοποιείται πλέον η παραμονή του στην Ελλάδα. Το Δελτίο - ροζ κάρτα πρέπει να ανανεώνεται κάθε 6 μήνες στην αστυνομική αρχή, μέχρι να εκδοθεί η απόφαση στην αίτηση ασύλου. Στο Δελτίο θα αναγράφεται η διεύθυνση η οποία έχει δηλωθεί στην αίτηση ως χώρος διαμονής (ή το κέντρο υποδοχής στο οποίο έχει οδηγηθεί ο πρόσφυγας). Όταν εκδοθεί η απόφαση θα σταλεί στην διεύθυνση αυτή. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης του αιτήματος για άσυλο είναι παράνομη κάθε επαναπροώθηση ή απέλαση σε άλλη χώρα.

Επίσης όσοι έχουν κάνει αίτηση για άσυλο, δικαιούνται πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη καθώς και το δικαίωμα στην εργασία. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν σχολείο αλλά και οι ενήλικοι να παρακολουθούν δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας που η ίδια η πολιτεία έχει την υποχρέωση να τους προσφέρει.

 

9. Αναγνώριση της προσφυγικής ιδιότητας

Όταν το αίτημα ασύλου γίνει δεκτό χορηγείται στον αιτούντα και την οικογένειά του η σχετική απόφαση και «Δελτίο Ταυτότητας Πρόσφυγα» με Άδεια παραμονής 5ετούς διάρκειας. Αυτή η Άδεια μπορεί να ανανεωθεί για ίσο χρόνο. Με την Άδεια ο πρόσφυγας μπορεί να ταξιδέψει νόμιμα προς όλες τις χώρες της Ε.Ε.

 

10. Σε περίπτωση απόρριψη της αίτησης

Αν η αίτηση ασύλου απορριφθεί σε πρώτο βαθμό ο αιτών άσυλο έχει προθεσμία 30 ημερών για να ασκήσει προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης. Αν κατατεθεί προσφυγή, το μέτρο της αναχώρησης αναστέλλεται και η υπόθεση επανεξετάζεται από την Επιτροπή Προσφυγών του Υπουργείου Εσωτερικών, η οποία οφείλει να καλέσει τον ενδιαφερόμενο κατά την εξέταση της προσφυγής και να ακούσει τις απόψεις του.

 

11. Για τους ανήλικους (κάτω των 18 ετών)

Οι διεθνείς συνθήκες υποχρεώνουν το ελληνικό κράτος και τις αρχές να ορίσουν επίτροπο που θα έχει την ευθύνη για τους ανήλικους πρόσφυγες. Σε περίπτωση που δεν γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει οι ίδιοι οι ανήλικοι πρόσφυγες, (με την υποστήριξη των Κινήσεων αλληλεγγύης) να ζητήσουν να οριστεί προσωρινός επίτροπος από την πολιτεία. Αυτός οφείλει να παρακολουθεί όλη τη διαδικασία ασύλου αλλά και τη διαμονή και την ασφαλή παραμονή του στην Ελλάδα. Επί πλέον αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να εξασφαλίσει στους ανήλικους και χώρο διαμονής με κατάλληλες συνθήκες.

Επισημαίνουμε εδώ ότι η μέχρι σήμερα εμπειρία δείχνει ότι μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις ο επίτροπος έχει επί της ουσίας παρέμβει.

 

12. Χορήγηση επικουρικής και διεθνούς προστασίας (Π.Δ. 96/2008)

Εκτός της χορήγησης ασύλου η πρόσφατη Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία προβλέπει και τη χορήγηση επικουρικής προστασίας σε περιπτώσεις αιτούντων που δεν συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που αναφέραμε. Προβλέπει επίσης τη χορήγηση διεθνούς προστασίας και ταξιδιωτικών εγγράφων για μια σειρά λόγους μεταξύ των οποίων οικογενειακοί (περιπτώσεις επανένωσης οικογένειας), υγείας, βασανισμών κλπ.

 

 

 

Γ.

Παρά τα 15 χρόνια παρουσίας των προσφύγων στην πόλη μας, πολλοί συμπολίτες (μεταξύ των οποίων και οι επικεφαλής της τοπικής αυτοδιοίκησης) ζουν ακόμη με την ψευδαίσθηση ότι μπόρα είναι και θα περάσει. Ένα κέντρο -φυλακή στο Δρέπανο ή κάπου αλλού (μακριά πάντως από την Πάτρα), μια ισχυρή θωράκιση του λιμανιού να μην περνάει τίποτα, μια καλή επιχείρηση σκούπα (ευτυχώς τώρα πια δεν ακούγεται), και πιστεύουν πως θα απαλλαγούμε από το βάρος τους.

Η Κίνηση πιστεύει πως ούτε η επίκληση του αιτήματος «δώστε άσυλο», (στην οποία πρόσφατα προσχώρησαν και οι επικεφαλής της τοπικής αυτοδιοίκησης) είναι αρκετή.

Η πόλη με τις πολιτικές, κοινωνικές και ανθρωπιστικές κινήσεις αλληλεγγύης σ’ αυτό το μέτωπο του ασύλου, πρέπει και μπορεί να πάρει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Να δράσει οργανωμένα και κινηματικά.

Δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι θα υπάρξουν άμεσα αποτελέσματα.

Το«Κοινό Σύμφωνο για την Μετανάστευση» που τον περασμένο Οκτώβρη (2008) υπογράφτηκε από τους αρμόδιους υπουργούς της Ε.Ε. δείχνει πως το δικαίωμα του άσυλου (όπως καθιερώθηκε με τη Συνθήκη της Γενεύης, το 1951), αμφισβητείται όλο και πιο πολύ. Και οι πρόσφυγες γίνονται ένα ακόμη εργαλείο της μεταναστευτικής πολιτικής της Ε.Ε.

Παρ’ όλα αυτά πιστεύουμε πως μόνο η μαζική χορήγηση ασύλου και ταξιδιωτικών εγγράφων (σε συνδυασμό με ένα Ανοικτό Κέντρο φιλοξενίας μέσα στα όρια του Δήμου Πατρέων) μπορεί να αποτελέσουν τις βάσεις ενός βιώσιμου σχεδίου διαχείρισης του προσφυγικού ζητήματος πριν αυτό πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Επί πλέον τα ταξιδιωτικά έγγραφα, μπορούν να κτυπήσουν δραστικά και τα κυκλώματα της λαθραίας διακίνησης των προσφύγων που τα τελευταία χρόνια λυμαίνονται το λιμάνι της Πάτρας.

Απευθυνόμενοι, τέλος, προς τους ίδιους τους πρόσφυγες τους λέμε πως δεν ισχυριζόμαστε πως μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημά τους ούτε τους υποσχόμαστε άμεση χορήγηση ασύλου. Γνωρίζουν, άλλωστε, πολύ καλά από μόνοι τους και τη βία και την άρνηση της ελληνικής πολιτείας. Δεσμευόμαστε, όμως, πως στην περίπτωση που αποφασίσουν να υποβάλουν αίτηση ασύλου θα μας βρουν δίπλα τους, πρόθυμους να τους προσφέρουμε κάθε δυνατή νομική, τεχνική και ηθική υποστήριξη.

 

 

<!-- @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } -->

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό

Εσωτερικών


Θέμα: Αστυνομική επιχείρηση στον καταυλισμό Αφγανών προσφύγων στην Πάτρα και το θέμα ασυνόδευτων ανηλίκων

 

 

 

Στις 23 Ιανουαρίου 2007 κορυφώθηκε η αστυνομική επιχείρηση με σκοπό τη βίαιη έξωση Αφγανών και άλλων προσφύγων από τον αυτοσχέδιο καταυλισμό της Πάτρας. Επισημαίνεται ότι, μεταξύ αυτών, υπήρχαν εκατοντάδες παιδιά. Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, ύστερα από τρείς ημέρες συλλήψεων 200 περίπου προσφύγων στο λιμάνι της Πάτρας, το πρωί της Τετάρτης 23/1/2008, ακολούθησε η εισβολή της αστυνομίας στον καταυλισμό, με σκοπό τη βίαιη έξωση των προσφύγων και την κατεδάφιση τμήματος των πρόχειρων παραπηγμάτων από τη Ν.Α. Αχαΐας που χαρακτηρίστηκε από νομικούς και φορείς, ως παράνομη.

Στις επανειλημμένες ερωτήσεις μας στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, με θέμα την άδικη και άνιση μεταχείριση των μεταναστών, οι απαντήσεις του Υπουργείου, όπως αποδεικνύεται εν προκειμένω, δυστυχώς δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική εικόνα και την εφαρμοζόμενη πρακτική από τους φορείς της Πολιτείας. Με δεδομένο ότι, το επίσημο κράτος οφείλει να αποδεικνύει καθημερινά ότι σέβεται αδιακρίτως τα ανθρώπινα δικαιώματα του κάθε μετανάστη που βρίσκεται με οιονδήποτε τρόπο στη χώρα μας, και με αφορμή καταγγελίες από διάφορους φορείς για την παράνομη κράτηση ανηλίκων ή την καταγραφή ασυνόδευτων ανηλίκων χωρίς την ενημέρωση του εισαγγελέα ανηλίκων όπως απαιτεί ο νόμος,

 

 

 

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

 

 

  • Ποιος έδωσε την εντολή και ποιος ευθύνεται για την αστυνομική επιχείρηση βίαιης έξωσης των Αφγανών μεταναστών από τον καταυλισμό Πάτρας;

  • Βάσει ποιών διατάξεων και διαδικασιών έγινε η κατεδάφιση;

  • Σε ποιες ενέργειες θα προβεί για την άμεση διαμόρφωση ανθρώπινων συνθηκών φιλοξενίας των προσφύγων στην Πάτρα;

  • Με ποιο τρόπο η κυβέρνηση θα εναρμονίσει την ακολουθούμενη πολιτική της με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Διεθνών Οργανισμών για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών στη χώρα μας και τα δικαιώματα του παιδιού; Σκοπεύει και αν ναι, πότε, να υπογράψει και επικυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των μεταναστών και μελών των Οικογενειών τους, του 1990;

  • Δεδομένου ότι το πρόσφατο Προεδρικό Διάταγμα 220/2007 μεταφέρει μόνο την Κοινοτική Οδηγία για τις συνθήκες υποδοχής, πότε σκοπεύει να εναρμονίσει η κυβέρνηση την εθνική νομοθεσία με την Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων

 

 

 

 

που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (L 304/30-9-2004), την Οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (L 326/13-12-2005) και με την Οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (L 251/3-10-2003);

 

 

28/1/2008

 

 

Ο ερωτών βουλευτής

 

 

 

Νίκος Τσούκαλης