Σάββατο 5 Νοέμβρη 2011 ώρα 8:00μμ

Baran (2001)
Μεταφρασμένος Τίτλος: Βροχή
Διάρκεια 94'

Μια μονο αιθουσα δεχτηκε να προβαλλει την πρεμιερα της Βροχης κι αυτη δεν ειναι αλλη απ’ του Απολλωνα, επιδοτουμενου απ’ το Ελληνικο Κεντρο Κινηματογραφου. Ευτυχως! Αλλιως, πολυ δυσκολα θα βρισκοταν εστω και μισος κιν/φος για να προβαλλει το δυσκολο ομολογουμενως, πλην αριστουργηματικο Baran που δικαιωνει τον Majid Majidi, σκηνοθετη των ταινιων Το Χρωμα του Παραδεισου (συνεχιζει να προβαλλεται και αυτη την εβδομαδα) και Τα Παιδια του Παραδεισου που επισης προβληθηκαν στην Ελλαδα.

Η Baran (Βροχη), ειναι κορη του Najaf, Αφγανου εργατη μιας οικοδομης στην Τεχερανη που τραυματιζεται σε ενα απ’ τα συνηθισμενα εργατικα ατυχηματα και αδυνατει να δουλεψει για ενα διαστημα. Επειδη ομως η οικογενεια εχει αναγκη τα χρηματα, θα αναγκαστει να παρει τη θεση του πατερα της μεταμφιεσμενη σε αγορι. Η δουλεια της πεφτει βαρια, πραγμα που παρατηρει ο εργολαβος της οικοδομης κι ετσι την αντικαθιστα ο… καφετζης Latif, που δεν καλοβλεπει τη νεα του δουλεια και προσπαθει να κανει τη ζωη του «αγοριου» που ανελαβε τη θεση του δυσκολη. Αυτο ομως μεχρι να ανακαλυψει οτι προκειται για κοριτσι, πραγμα που θα φερει τα πανω κατω στη ζωη του με αποτελεσμα να κανει τα παντα γι’ αυτην σε μια αγαπη κρυφη και ανιδιοτελη…

Η δυσκολια και παραλληλα η ομορφια αυτης της ταινιας, εγκειται στο γεγονος οτι στοχος της δεν ειναι ο εντυπωσιασμος μεσω ακριβων σκηνικων, εντυπωσιακων κουστουμιων, μεγαλων ονοματων στο καστ και γρηγορης - δεμενης πλοκης, αλλα στις υπογειες και δυνατες ερμηνειες, την σκιαγραφηση μιας ολοκληρης κοινωνικης ταξης μεσα απ’ τους πραγματικους ηρωες της καθημερινοτητας, τους φτωχους Ιρανους οικοδομους και τους ακομα πιο φτωχους και κατατρεγμενους Αφγανους μεταναστες (φτηνα εργατικα χερια) «χωρις χαρτια» που φυτοζωουν δουλευοντας εξαντλητικα, χωρις ομως φτηνους μελοδραματισμους και με μια νοτα αισιοδοξιας μεχρι την τελευταια στιγμη. Η τελευταια μαλιστα στιγμη, ειναι τοσο δυνατη που μας ξυπνα αποτομα και μας προσγειωνει στην πραγματικοτητα που περιγραψαμε παραπανω. Η μικρουλα Baran, ριχνει την μπουργκα στο ομορφο προσωπο της και η φυση αντιδρα με μια δυνατη (λυτρωτικη;) βροχη.

Χωρις να λειπουν οι αναλαφρες, διασκεδαστικες στιγμες, η Baran - Βροχη ειναι μια μαλλον βαρια ταινια, πλην εξαιρετικης ομορφιας και δυναμης. Ο ερωτας των δυο νεων βιωνεται μεσα απ’ τα σιωπηλα βλεμματα, σε μια κοινωνια που καθε αλλο παρα ευνοει την συνυπαρξη δυο τοσο διαφορετικων -φαινομενικα- ανθρωπων καταφερνει ομως να συγκινησει για τον πλουτο και την ενταση των συναισθηματων που κρυβει και τα οποια γινονται φανερα μονο μεσα απ’ τα χαμηλωμενα ματια, τις βιαστικες ματιες, την προσπαθεια του μικρου Ιρανου να συναντα την αγαπημενη του ολο και πιο συχνα και την αυτοθυσια για να βοηθησει την οικογενεια της Αφγανης με οποιον τροπο μπορει.

Οι ερμηνειες των μικρων πρωταγωνιστων ειναι πολυ καλες, με την Zahra Bahrami (Baran) να δινει μαθηματα ερμηνειας σε επαγγελματιες, χωρις μαλιστα να ανοιγει το στομα της ουτε στιγμη. Πολυ καλος και ο νεαρος Hossein Abedini (Latif) πειθει τον θεατη για τις προθεσεις του.

Για μια ακομα φορα ο Ιρανικος κινηματογραφος μας δινει ενα αριστουργημα που φυσικα λιγοι θα δουν και πιθανοτατα θα ξεχαστει σε λιγες εβδομαδες (εκτος κι αν παρει το Οσκαρ οντας υποψηφια ταινια του Ιραν), λογω του χαμηλου μπατζετ, των αργων ρυθμων και φυσικα της μη προωθησης του απ’ τα εγχωρια κινηματογραφικα κυκλωματα… Κριμα, γιατι οπως εχει αποδειξει ο Majid Majidi με αυτη (που καποιοι θεωρουν ως την ωριμοτερη μεχρι τωρα δουλεια του) αλλα και τις προηγουμενες ταινιες του, ξερει να σκιαγραφει χαρακτηρες, να προσφερει δυνατες ποιητικες εικονες και φυσικα να μεγαλουργει με τα πενιχρα μεσα που διαθετει.

Η Baran - Βροχη δεν θα σας απογοητευσει, παραμενει ομως ταινια για λιγους σινεφιλ που θα θελησουν να γευτουν την ομορφια ενος αδιεξοδου ερωτα στην φτωχη Τεχερανη.

Γιαννης Δηρακης

Πηγή:http://www.cine.gr (ca 31/10/2011)