ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ - ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Παρότι έχασε τη δουλειά του, ο Michel ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του Marie Claire, τα παιδιά, τα εγγόνια και τους αγαπημένους τους φίλους. Ερωτευμένοι για περισσότερο από 30 χρόνια, είναι περήφανοι για τα πολιτικά τους πιστεύω και έχουν καθαρή συνείδηση. Όλα μοιάζουν τέλεια και η ζωή κυλά ομαλά, μέχρι τη στιγμή που δύο ένοπλοι μασκοφόροι άντρες, τους χτυπούν, τους δένουν, κλέβουν τις βέρες τους και τις οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής.

Το σοκ γίνεται ακόμα μεγαλύτερο, όταν ανακαλύπτουν ότι αυτή η βίαιη επίθεση οργανώθηκε από έναν νεαρό συνάδελφο του Michel…

Παρασκευή 7/12, 9.00 το βράδυ στο χώρο της Κίνησης Μεταναστών στη διεύθυνση Ιωάννου Βλάχου 19 (κοντά στην Τριών Ναυάρχων).

Γιατί μπορούμε να ταξιδέψουμε κι από μία καρέκλα...

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ Α/ΘΜΙΑΣ ΠΑΤΡΑΣ

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ Α/ΘΜΙΑΣ ΠΑΤΡΑΣ σας καλεί στην προβολή της ταινίας «Machuca» του Adres Wood.

Είμαστε στη Χιλή, το 1973. Δυο παιδιά, διαφορετικών κοινωνικών τάξεων, που παρακολουθούν το ίδιο ιδιωτικό εκκλησιαστικό σχολείο μέσα στα πλαίσια εκδημοκρατισμού της χώρας από τον Αλιέντε, γίνονται φίλοι. Μέσα από τα μάτια τους παρακολουθούμε τις δραματικές εξελίξεις στη Χιλή που περνάει από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Αλιέντε στη χούντα του δικτάτορα Πινοσέτ.

Παρασκευή 23/11, 9.00 το βράδυ στο χώρο της Κίνησης Μεταναστών στη διεύθυνση Ιωάννου Βλάχου 19 (κοντά στην Τριών Ναυάρχων).

Για να ξαναβρούμε το συλλογικό μας εαυτό και να μοιραστούμε ιστορίες ανθρώπων ξεχωριστά ειπωμένες.

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ Α/ΘΜΙΑΣ ΠΑΤΡΑΣ

Προσοχή έχει γίνει αλλαγή του χώρου της εκδήλωσης. Αντί για τον Έσπερο στην πλατεία Γεωργίου η εκδήλωση θα γίνει την ίδια ώρα και μέρα στην πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (Όλγας).

 

Σάββατο 17 Δεκέμβρη 2011 ώρα 8:00μμ

Στην Τεχεράνη της δεκαετίας του 1970, η μικρή Marjane μεγαλώνει στο τέλος της δυναστείας του Σάχη, παρατηρώντας με τα μεγάλα μάτια της και την αθωότητα του μικρού παιδιού τα κακώς κείμενα της κοινωνίας της. Μέσα από τα μέλη της οικογένειάς της, σκεπτόμενων ανθρώπων που επιθυμούν την κοινωνικοπολιτική αλλαγή, βιώνει την Ισλαμική Επανάσταση του Χομεϊνί και την ανατροπή του παλιού καθεστώτος. Αρνείται να συμβιβαστεί με τη νέα τάξη πραγμάτων και στην αρχή της εφηβείας της φυγαδεύεται στην Αυστρία για ασφάλεια από τους ίδιους τους γονείς της. Εκεί, γνωρίζει από πρώτο χέρι τα καλά και τα κακά της ευρωπαϊκής κουλτούρας, μορφώνεται, κινδυνεύει να πεθάνει στο δρόμο και επιστρέφει στο σπίτι της μετά από λίγα χρόνια, πιο συνειδητοποιημένη αλλά και σε βαριά κατάθλιψη, μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσει εκ νέου τη στυγνή πραγματικότητα της ισλαμικής Τεχεράνης, μέχρι την επόμενη (και τελευταία μέχρι σήμερα) μετανάστευσή της στο Παρίσι.

Έχοντας στις αποσκευές του αρκετά βραβεία ως τώρα (με σημαντικότερο το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στις φετινές Κάνες και την υποψηφιότητα για το Χρυσό Φοίνικα), το «Persepolis» δικαιώνει σε μεγάλο βαθμό τη φήμη του, όχι τόσο για την πολιτική διαλεκτική του, όσο για την αφοπλιστική ειλικρίνειά του. Βασισμένο στις ομότιτλες σκιτσαρισμένες (διάσημες, πια) αυτοβιογραφικές ιστορίες της ίδιας της Marjane Satrapi, που συσκηνοθετεί και συνυπογράφει το σενάριο με τον Vincent Paronnaud, το γλυκόπικρο αυτό animation αποδεικνύει ότι ο όρος 'ενήλικο κινούμενο σχέδιο' δεν είναι οξύμωρο σχήμα. Ένα ασπρόμαυρο ημερολόγιο, το οποίο καταφέρνει με την ουσιαστική και, ενίοτε, χιουμοριστική σκηνοθεσία και το απλό σχέδιό του να μεταφέρει όλες τις αγωνίες και τα όνειρα ενός νέου ανθρώπου που μεγαλώνει σε αντίξοες συνθήκες, κάτι που μεγεθύνεται από το γεγονός ότι εδώ αφορά μια γυναίκα στον ισλαμικό κόσμο. Από νωρίς διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η Satrapi δεν έχει σαν πρωταρχικό της σκοπό την πολιτική καταγγελία, αλλά την εκ βαθέων εξομολόγηση όλων αυτών των περιστατικών και συνθηκών που την έκαναν αυτό που είναι σήμερα. Κι εκεί είναι που κερδίζει το στοίχημα και μας αποζημιώνει.

Πηγή www.cinemanews.gr

Σάββατο 3 Δεκέμβρη 2011 ώρα 8:00μμ

Μια περιπλάνηση στις ζωές κάποιων από τους χιλιάδες λαθρομετανάστες* της Αθήνας, παράλληλη με την περιπλάνηση της Ιρίνα αναζητώντας την εξασφανισμένη φίλη της. Η Ιρίνα είναι μια γυναίκα από την πρώην Σοβιετική Ένωση που αναζητώντας μια καλύτερη ζωή έχει πέσει θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Περιφερόμενη στην Αθήνα αναζητά την εξαφανισμένη φίλη της και ξεδιπλώνει την ιστορία της μέσα από εξομολογήσεις και αναμνήσεις. Ταυτόχρονα βλέπουμε τις προσωπικές αφηγήσεις βασανισμένων μεταναστών που επίσης βρέθηκαν στην Ελλάδα αναζητώντας τη γη της επαγγελίας.

Η πρώτη ταινία του Κυριάκου Κατζουράκη είναι ένα ντοκιμαντέρ διαφορετικό απ’ότι έχουμε συνηθίσει. Ο διακεκριμένος εικαστικός δοκιμάζει τις δυνάμεις του σε ένα δύσκολο θέμα, αυτό της λαθρομετανάστευσης. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον με τη σωστή ενσωμάτωση έντονων στοιχείων μυθοπλασίας, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και η άρτια παρουσία της Κάτιας Γέρου ως συνδετικού κρίκου μεταξύ των ιστοριών. Αυτό που δίνει όμως «χαρακτήρα» στην ταινία είναι η υιοθέτηση της ιδιαίτερης αισθητικής ματιά του σκηνοθέτη, όπως η παρουσία της ζωγραφικής στα πλάνα. Βραβευμένη στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης με το βραβείο κριτικών FIPRESCI, η ταινία απέσπασε το Νοέμβριο του 2003 πάλι στη Θεσσαλονίκη το πρώτο Κρατικό βραβείο καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Όμως εκτός από τις Ελληνικές βραβεύσεις, η ταινία διαθέτει και διεθνείς περγαμηνές όπως η συμμετοχή της στα Φεστιβάλ του Λοκάρνο, του Μόντρεαλ και στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Γιαμαγκάτα.

Πηγή: www.cinemanews.gr

* Ο όρος λαθρομετανάστης από το προτότυπο είναι ένας χαρακτηρισμός των προσφύγων και μεταναστών με τον οποίο η κίνηση διαφωνεί.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) και στην Αγγλία ( St. Martins School of Art)

1967-68 έπαιξε στην ταινία του Δ. Θέου "Κιέριων"
1969 ιδρυτικό μέλος της ομάδας "5 νέοι Έλληνες Ρεαλιστές".
Έζησε στην Αγγλία τα χρόνια 1972 - 1985.
Με επιμέλεια του Eduardo Paolozzi οργανώθηκε το 1976 έκθεση στη Serpentine Gallery - Arts Council
1971 Σκηνογράφησε στον κινηματογράφο το Προξενιό της Άννας του Π.Βούλγαρη και έκανε τα κοστούμια στις Μέρες του '36 του Θ.Αγγελόπουλου.
Eργάζεται μόνιμα στην Ελλάδα από το 1986.
1996 -2002 Διευθύνει το εικαστικό εργαστήριο του Υπουργείου Πολιτισμού στον Δήμο του Αιγάλεω.
1988 - 2007 Συνεργάζεται με το Θέατρο Τέχνης σε 20 παραστάσεις.
Συνεργάτης της ομάδας χορού Οκτάνα το1993 και του Β. Αρδίτη το 1989.
Αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στην XI Biennale de Paris το 1980 και στην Biennale Sao Paulo το 1979.
Από το 2006 είναι τακτικός καθηγητής στην ΣΚΤ του ΑΠΘ.
Από το 1991 με την ΟΜΑΔΑ ΤΕΧΝΗΣ δουλεύει συστηματικά πάνω στις σχέσεις της ζωγραφικής με το θέατρο, τη μουσική, την φωτογραφία και τον κινηματογράφο.
1991 "Τέμπλο- Οίκος ενοχής" -κατασκευή, ζωγραφική, θέατρο
1997 " Προσωπογραφία" - κατασκευή, ζωγραφική, θέατρο
1999 "Ιερά οδός" - κατασκευή, ζωγραφική, φωτογραφία, μουσική
2002 "Ο δρόμος προς τη Δύση" - Culture 2000 - σύνθετο έργο, ζωγραφική, θέατρο,
2003 " Ο δρόμος προς τη Δύση" 1ο Βραβείο ντοκιμαντέρ και βραβείο διεθνούς ένωσης κριτικών κινηματογράφου - Thessaloniki, Montreal, Yamagata, New York, Locarno, Instabul, Sicago, Paris
2005 Γλυκιά μνήμη,
2009 Μικρές εξεγέρσεις,