ΕΙΔΗΣΕΙΣ & ΑΡΘΡΑ - ΕΛΛΑΔΑ

Για μας νομιμοποίηση δεν είναι ένα γενικό και αόριστο σύνθημα. Δεν θέλουμε να ακούγονται προτάσεις ερήμην μας. Νομιμοποίηση για μας σημαίνει πολλά και συγκεκριμένα πράγματα. Μεταξύ άλλων, πρώτα και κύρια:

Την χορήγηση όπως δικαιούμαστε, κανονικής άδειας παραμονής και εργασίας στους 300 απεργούς πείνας, που με κίνδυνο της ζωής μας διεκδικούμε τα αυτονόητα για όλους.

Καθώς επίσης και :

  • Την αποσύνδεση των αδειών παραμονής από τα ένσημα.
  • Την επαναφορά σε καθεστώς νομιμότητας όλων όσων έχασαν τις άδειές τους για το λόγο αυτό.
  • Την δικαίωση όλων όσων πήραν απόρριψη το 2005, αφού έγινε δεκτή η κατάθεση φακέλου και υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν χιλιάδες ευρώ ο καθένας.
  • Την θέσπιση μιας μόνιμης και ανοιχτής διαδικασίας πλήρους νομιμοποίησης που θα εξετάζει σε διαρκή βάση τα αιτήματα.
  • Την εγκατάλειψη κάθε σκέψης ποινικοποίησης των συντρόφων μας αλληλέγγυων, που μας συμπαραστέκονται και καλούνται ως ύποπτοι αξιόποινων πράξεων από τις αρχές.

Και άλλα πολλά...

Όποιος στα σοβαρά θέλει να ασχοληθεί με την απεργία μας και να αποτρέψει μια μαζική ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα, θα πρέπει να έρθει επίσημα και απευθείας σε επαφή μαζί μας και η όποια συζήτηση να περιστραφεί στην ικανοποίηση των παραπάνω.

Κάθε άνθρωπος αξίζει αξιοπρεπή ζωή και εργασία

Η απεργία πείνας θα νικήσει

Αθήνα-Θεσσαλονίκη
21-2-2011 / 28η μέρα απεργία πείνας
Οι 300 απεργοί πείνας

Την Παρασκευή 28/1 στις 6:00 έγινε στην Πάτρα πορεία αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας. Η πορεία ξεκίησε από το παράρτημα έκανε το γύρο του εμπορικού κεντρου και τελείωσε σε αυτό. Οι  εικόνες είναι από την πορεία.

Πόσες φορές χρειάζεται να ρισκάρουν τη ζωή τους, έτσι ώστε να υπάρχουμε και να υπάρξουν;

Για να έχουν το δικαίωμα να ζουν με αξιοπρέπεια και ελπίδα σε μια χώρα που αναζητά το εξιλαστήριο θύμα στο πρόσωπο του πλέον ευάλωτου, του αδύνατου κρίκου.

Για το μετανάστη και την μετανάστρια που με το αίμα τους, την υποβαθμισμένη εργασία και τη δημιουργικότητα τους, κινούν τη μηχανή της «εθνικής οικονομίας».

Για εκείνον και εκείνη που αναζητώντας την ελευθερία ή διωκόμενοι από την ανέχεια, τον πόλεμο ή κάποια «ειρηνευτική» κατοχή, διαπερνούν τα σύνορα για μια καλύτερη ζωή.

Για τους μετανάστες και τις μετανάστριες που έδωσαν τη ζωή τους στα εθνικά σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών, τα 13.000 τεκμηριωμένα θύματα του δόγματος της ασφάλειας από το ’93 μέχρι σήμερα, και τους/τις δεκάδες χιλιάδες αγνοούμενους/ες.

Για τα παιδιά των μεταναστών που από την κούνια μεγαλώνουν με νομικούς/κοινωνικούς περιορισμούς και αποκλεισμούς.

Για να γίνουν συνείδηση, αγώνας και λόγος τα κοινά ταξικά συμφέροντα των ελλήνων και των μεταναστών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο σε κάθε λογής υπηρεσίες, στις οικοδομές, στα εργοστάσια, στην ύπαιθρο, στην οικιακή εργασία - όπως και για να γίνουν συνείδηση τα κοινά ταξικά συμφέροντα των ανέργων.

Γι’ αυτούς και για χίλιους ακόμα ανείπωτους λόγους:

  • Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών
  • Ζητάμε τη νομιμοποίηση χωρίς όρους όλων των μεταναστών/τριών
  • Στηρίζουμε το αίτημα των απεργών για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες
Ιανουάριος, 2011
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους Απεργούς Πείνας
Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας



Στον Έβρο η δημιουργία τείχους, στην Πάτρα η αγορά scanner ξοδεύοντας εκατομμύρια ευρώ. Αυτές ήταν οι πρόσφατες εξαγγελίες από εκπροσώπους της κεντρικής και τοπικής εξουσίας σε ικανοποιητικό για αυτούς κλίμα.

Αναρωτιόμαστε: Πώς ακριβώς θα επαναπροωθήσουν πρόσφυγες σε επικίνδυνες για την ζωή τους χώρες όπως η Σομαλία και το Αφγανιστάν; Πώς θα σταματήσουν τα κύματα προσφυγιάς με scanner όταν οι ίδιες πολιτικές π.χ. στην Ιταλία έχουν αποτύχει;

Τα κύματα προσφύγων δεν θα σταματήσουν όσο οι ΕΕ και ΗΠΑ διαμελίζουν τις χώρες τους, όσο τα οικονομικά και πολιτικά αίτια υφίστανται. Επιτέλους ας κατανοήσουν ότι η προσφυγιά δεν λύνεται με καταστολή θα οδηγήσει μόνο σε περισσότερους θανάτους στα σύνορα και σε περισσότερους ανθρώπους-σκιές.

Αυτές οι κατασταλτικές πολιτικές έχουν οδηγήσει χιλιάδες πρόσφυγες στον εγκλωβισμό τους στην Ελλάδα, δεκάδες απεργούς πείνας στην Αθήνα ζητώντας άσυλο, αμέτρητους νεκρούς στα σύνορα. Στην Πάτρα έχουμε βιώσει περισσότερο από ποτέ την αποτυχία της κατασταλτικής πολιτικής: πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι πρόσφυγες διασκορπισμένοι σε όλη την Πάτρα, με παντελή απουσία κοινωνικών υπηρεσιών, χωρίς πρόσβαση σε διαδικασίες ασύλου, και η ιστορία συνεχίζεται ….

Οι πολιτικές αυτές έχουν αποτύχει, ας το συνειδητοποιήσει επιτέλους η κεντρική και η τοπική εξουσία. Να σταματήσουν να δρουν σε βάρος των προσφύγων πολέμου.

Κατάργηση Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ- Νομιμοποίηση-Κοινωνική πρόνοια στους πρόσφυγες πολέμου

Η προκύρηξη σε pdf