ΕΙΔΗΣΕΙΣ & ΑΡΘΡΑ - ΕΛΛΑΔΑ

Δυστυχώς στο νησί της Λέρου εφαρμόστηκε βίαια και με αναλγησία το πρόγραμμα επαναπροώθησης μεταναστών στην Τουρκία, με πρώτα θύματα μιας απάνθρωπης αντιμετώπισης, τους δηλωθέντες Παλαιστίνιους μετανάστες της Λέρου. Στις 10/1/2011, στις 19.30, δίχως προειδοποίηση, προετοιμασία και επιλογή επιβιβάστηκαν, με προορισμό την Τουρκία, σε ναυλωμένο για το σκοπό αυτό καράβι 40 μετανάστες, μεταξύ των οποίων υπήρχαν 20 βρέφη και παιδιά.

Στις 8/12/2010 είχαν συλληφθεί στη θάλασσα από το λιμενικό 68 συνολικά μετανάστες, οι οποίοι είχαν δηλώσει Παλαιστίνιοι, εκτός από δυο που είχαν δηλώσει Αφγανοί. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, οι μετανάστες χαρακτηρίστηκαν ως Σύριοι. Όλοι διέμεναν στο ξενοδοχείο Ara, το οποίο εκμισθώνεται από τη Νομαρχία Δωδεκανήσου, για τη φιλοξενία μεταναστών και προσφύγων. Η τοπική κοινωνία της Λέρου ,στην πλειοψηφία της, στέκεται αλληλέγγυη στο ζήτημα των μεταναστών, συνδράμοντας με όποιο τρόπο μπορεί και βοηθώντας στην αξιοπρεπή διαβίωσή τους, για όσο καιρό παραμένουν στο νησί. Κατά συνέπεια, ουδείς λόγος υπήρχε αυτής της βίαιης επαναπροώθησης, που ουσιαστικά έγινε δίχως επιλογή και δίχως να ληφθούν υπόψιν η ανάγκη προστασίας των ανήλικων παιδιών και η προστασία της οικογένειας, καθώς και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Αποτέλεσμα αυτής της εσπευσμένης κίνησης των αρχών ήταν να απομακρυνθούν από ένα ασφαλές περιβάλλον 20 βρέφη και παιδιά, εκ των οποίων ένα τετράχρονο κοριτσάκι τυφλό και δυο μωρά με παθολογικά προβλήματα, καθώς και να χωριστούν δύο οικογένειες. Μέσα στο αγιάζι του λιμανιού διαδραματίστηκαν τραγικές σκηνές. Οι μάνες προσπαθούσαν να προφυλάξουν τα μωρά τους και η πενηνταδιάχρονη Αμούνα, με έντονα συμπτώματα σοκ, θρηνούσε για το βίαιο αποχωρισμό της από τον άντρα της και τα τρία τους παιδιά, ενώ ο σύζυγος της που έχει μείνει πίσω βρίσκεται σε κατάσταση πανικού. Επίσης η δεκαοχτάχρονη Μαριάν σπάραζε στο λιμάνι φεύγοντας για την Τουρκία, ενώ ο σύζυγός της που έχει μείνει πίσω εισήχθη στο νοσοκομείο με έντονα ψυχολογικά προβλήματα.

Αφού λοιπόν ο κος Υπουργός ΥΠΠΟ δηλώνει ότι έχει ιδιαίτερη ευαισθησία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την αγωνία και την ελπίδα των μεταναστών για μια καλύτερη ζωή, πώς χρησιμοποιεί αυτές τις βάναυσες μεθόδους επαναπροώθησης; Γνωρίζει ο κος Υπουργός ότι εκδιώχθηκαν μωρά μόλις μερικών μηνών, παιδιά και γυναίκες δίχως τις οικογένειές τους;

Είναι σαφές ότι η κεντρική κυβερνητική επιλογή για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος είναι μόνο η προσπάθεια να σταματήσει η εισροή μεταναστών στην Ελλάδα και κατ' επέκταση στην Ευρώπη. Επιλέγονται έτσι αποτρόπαιες και απάνθρωπες πρακτικές, όπως ο φράχτης στον Έβρο, τα καράβια- φυλακές που θα πλέουν ανεξέλεγκτα στο Αιγαίο μεταφέροντας μετανάστες στην Τουρκία ή στα διεθνή ύδατα... και σε δίχως κριτήρια και δίχως σχεδιασμό επαναπροωθήσεις. Παράλληλα εκκρεμούν χιλιάδες αιτήσεις ασύλου και κατ' ουσίαν δεν προστατεύονται οι πρόσφυγες .

Ρωτάμε λοιπόν τον κύριο Υπουργό αν όλα τα παραπάνω συνάδουν με κοινωνική ευαισθησία, ανθρωπισμό, σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του κοινού περί δικαίου αισθήματος καθώς και με τον πολιτισμό μας ή συμπορεύονται με τα σχέδια των ρατσιστών που κραυγάζουν για τη εκδίωξη όλων των μεταναστών, χειροκροτούν για το φράχτη και απαιτούν ηλεκτροφόρα καλώδια στα σύνορα.

Εμείς από το νησί της Λέρου, που αρνούμαστε να μένουμε απαθείς στη βαρβαρότητα και να στοχοποιούμε τον "άλλο" για τα οποιαδήποτε προβλήματα μας, πιστεύουμε ότι με τέτοιες μεθόδους δε λύνεται το πρόβλημα της μετανάστευσης, η διαχείριση του οποίου απαιτεί μια ολοκληρωμένη, σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική. Άλλωστε όσο υπάρχουν πόλεμοι, σφαγές αμάχων, καταπιεστές και καταπιεζόμενοι, πείνα και κοινωνικός ρατσισμός οι άνθρωποι θα μεταναστεύουν με όνειρο μια καλύτερη ζωή.

Ομάδα πολιτών Λέρου

Τα τελευταία γεγονότα με πρωταγωνιστές τους μετανάστες που διαβιούν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες στην πόλη μας έφερε και πάλι στο προσκήνιο την ανάγκη μιας διαφορετικής προσέγγισης του θέματος. Η δημιουργία προβλημάτων στη ζωή της πόλης και των πολιτών γίνεται αφορμή για την αναζήτηση και την ανάδειξη των διαφορετικών προσεγγίσεων.

Φτάνει πια η υποκρισία και η αναλγησία αρχόντων και κυβερνώντων!

Ως λαός κατά το παρελθόν έχουμε βρεθεί αρκετές φορές στη θέση των προσφύγων τόσο κατά τη διάρκεια των πολέμων όσο και κατά τη διάρκεια της χούντας. Έχουμε μεταναστεύσει αναγκασμένοι είτε από τον πόλεμο, είτε από τη φτώχεια, είτε από πολιτικούς διωγμούς. Σήμερα, κάποιοι άλλοι λαοί βρίσκονται σε αυτή τη θέση και οι ευθύνες μας για αυτό ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ είναι δεδομένες. Ως Πολιτεία λοιπόν θεωρούμε αυτονόητη την ευθύνη μας για την προστασία των προσφύγων, με βάση τις διεθνείς συνθήκες και το Σύνταγμα, όχι μόνο γιατί βρεθήκαμε στην ίδια θέση αλλά γιατί οι αξίες της αλληλεγγύης και της ελευθερίας είναι που δίνουν νόημα στη ζωή μας.

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών αποδεικνύουν ,δυστυχώς, με τον χειρότερο τρόπο την αποτυχία των πολιτικών που εφαρμόστηκαν έως σήμερα. Όχι επειδή δεν συνέχισαν την βάρβαρη εκδίωξη των προσφύγων από την Πάτρα αλλά γιατί κινούνταν σε λάθος κατεύθυνση.

Η παρουσία εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια στην πόλη μας των προσφύγων , παρά τις επίμονες και καταδικαστέες προσπάθειες εκδίωξής τους , καταδεικνύει την αναγκαιότητα η Πολιτεία και οι τοπικές αρχές να αντιμετωπίσουν το ζήτημα στο πλαίσιο μιας συντονισμένης προσπάθειας που έστω και εάν δεν επιλύει το ζήτημα της προσφυγιάς θα αντιμετωπίζει προβλήματα κοινωνικής συνοχής.

Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι πρόσφυγες είναι το πρόβλημα.

Διατείνονται ότι έχει προτεραιότητα το συμφέρον του Έλληνα. Είναι οι ίδιοι που πρόθυμα υπέγραψαν το μνημόνιο δίνοντας προτεραιότητα στο συμφέρον των εταίρων και των δανειστών μας. Ξεχνούν ότι εάν βάλεις στην άκρη τα δίκαια των πιο καταπιεσμένων σύντομα θα είσαι εσύ στη θέση αυτή και δεν θα βρεθεί κανείς να σε υποστηρίξει.

Οι πρόσφυγες δεν είναι το πρόβλημα.

Η τραγική κατάσταση στην οποία διαβιούν είναι το αποτέλεσμα του γκρεμίσματος του όποιου κοινωνικού κράτους είχε δημιουργηθεί ένα γκρέμισμα στο οποίο συναίνεσαν και συναποφάσισαν. Είναι αποτέλεσμα της αποδοχής του ρόλου του δεσμοφύλακα που επέβαλαν οι εταίροι μας στη χώρα με τη συνθήκη του ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙ.

Ούτε ένα ευρώ για τους πρόσφυγες αλλά δις για τις τράπεζες. Δεν θα αφήσουμε, έλεγαν, το όνειρο του μετανάστη να γίνει εφιάλτης για την πόλη αλλά δέχτηκαν με περισσή ευκολία ο εφιάλτης της κρίσης που με τη βία πληρώνει ο λαός μας να θρέφει τα όνειρα των τραπεζιτών και των υποτακτικών τους.

Οι πρόσφυγες δεν θα γίνουν ο αποδιοπομπαίος τράγος της Ιστορίας.

Είμαστε μαζί τους γιατί ξέρουμε ότι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους είναι συνυφασμένη με την υπεράσπιση της κοινωνίας της ισότητας, της αλληλεγγύης και του αγώνα για αυτές τις αξίες, με την αναβάθμιση της ζωής στην πόλη μας.

Εάν θέλει η Πολιτεία μια κοινωνία χωρίς προβλήματα συνύπαρξης θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει. Τον τρόπο να λύσουν τα προβλήματα τον ξέρουν.

Το θέλουν όμως;

 

 

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες σας ενημερώνει για την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος 114/2010 (ΦΕΚ Α' 195/22.11.2010), "Kαθιέρωση ενιαίας διαδικασίας αναγνώρισης σε αλλοδαπούς και ανιθαγενείς του καθεστώτος του πρόσφυγα ή δικαιούχου επικουρικής προστασίας σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου «σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα» (L 26 /13.12.2005)".

Το εν λόγω Προεδρικό Διάταγμα ρυθμίζει εκ νέου τις διαδικασίες ασύλου στην Ελλάδα για τη μεταβατική περίοδο μέχρι τη δημιουργία της νέας Υπηρεσίας Ασύλου η οποία πρόκειται να συσταθεί βάσει νομοσχεδίου το οποίο είναι προς κατάθεση στη Βουλή. Το ΠΔ 114/2010 αντικαθιστά το παλαιότερο ΠΔ 90/2008 και καταργεί το ΠΔ 81/2009 που είχε εκδοθεί το καλοκαίρι του 2009. Υπενθυμίζεται ότι το ΠΔ 81/2009 είχε δεχθεί οξεία κριτική τόσο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και από την Ύπατη Αρμοστεία και άλλους ευρωπαϊκούς φορείς, όσον αφορά τη συμφωνία του με τη διεθνή και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σε συνέχεια αυτού, η Ύπατη Αρμοστεία είχε αποφασίσει να μην συμμετέχει στα γνωμοδοτικά όργανα στη διαδικασία του ασύλου, όπως αυτά είχαν θεσπισθεί με το ΠΔ 81/2009.

Το νέο ΠΔ 114/2010 αποτελεί το πρώτο νομοθέτημα που εκπόνησε η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή που έχει συσταθεί στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη σε συνέχεια απόφασης του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Τάξης, μέλη της οποίας είναι στελέχη του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, εκπρόσωποι της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες.

Με εκτίμηση,

Τομέας Προστασίας

Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, Γραφείο Ελλάδας

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ ΑΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ 32 ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Εξακολουθούν να κρατούνται στα κρατητήρια της Αστυνομικής διεύθυνσης 20 πρόσφυγες,17 Ιρανοί & Ιρακινοί καθώς και 3 Τούρκοι κουρδικής καταγωγής με σκοπό την άμεση απέλαση τους προς την Τουρκία και από εκεί την επιστροφή τους στις χώρες καταγωγής τους (Ιράκ, Ιράν).

Οι συγκεκριμένοι πρόσφυγες έφθασαν μαζί με άλλους στην Χίο τον Σεπτέμβριο, προερχόμενοι από το Ιράν το Ιράκ και την Τουρκία και έκτοτε κρατούνται στο Μερσυνίδι. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι οικονομικοί μετανάστες αλλά καθένας τους έχει σοβαρούς λόγους να μην επιστρέψει στην χώρα καταγωγής του καθώς τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η ζωή τους δεδομένου ότι προέρχονται από χώρες με αυταρχικά καθεστώτα ή εμπόλεμες περιοχές. Η αστυνομία ενεργώντας χωρίς υποδομές ( διερμηνέα, παροχής εξηγήσεων, νομική συνδρομή) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν διατρέχουν κίνδυνο και αποφάσισε την απέλαση τους.

Μετά την ανεπιτυχή, για γραφειοκρατικούς λόγους, απόπειρα απέλασης τους στην Τουρκία, οργανώθηκε χθες Τετάρτη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση Χίου με αιτήματα (α) την ματαίωση της απέλασης και την άμεση απελευθέρωση τους (β) την μεταφορά όλων των προσφύγων από τα κρατητήρια στο κέντρο κράτησης Μερσινιδίου και (γ) την επικοινωνία μαζί τους ώστε να δούμε σε ποια κατάσταση βρίσκονται και τι θέλουν. Ο αστυνομικός διευθυντής δεν μπόρεσε να μας δώσει επιχειρήματα για τη νομιμότητα της διαδικασίας απέλασης τους. Αρνήθηκε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους πρόσφυγες και άφησε σαφείς αιχμές ότι θα συλληφθούμε αν επιχειρήσουμε να εμποδίσουμε την απέλαση. Μετά από επίμονη προσπάθεια, μας δόθηκε τελικά η δυνατότητα να επισκεφτούν 2 δικηγόροι μόνο 4 πρόσφυγες τα ονόματα των οποίων γνωρίζαμε. Εκτός από τους 20 πρόσφυγες, έχουν μεταφερθεί στο κέντρο κράτησης Μερσινιδίου 3 οικογένειες (συνολικά 12 άτομα) που θα αφεθούν ελεύθερες με την υποχρέωση να εγκαταλείψουν την χώρα σε διάστημα 30 ημερών χωρίς να επιχειρηθεί δεύτερη απόπειρα επαναπροώθησης τους. Θέμα τύχης και συγκυρίας λοιπόν η απέλαση των προσφύγων.

Είναι σημαντικό και δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητο το γεγονός ότι η αστυνομική επιχείρηση απέλασης πραγματοποιήθηκε με τουριστικό καραβάκι που εκτελεί το δρομολόγιο Χίος- Τσεσμέ, κατόπιν ειδικής άδειας μεταφοράς τους από το Λιμενικό. Από την στιγμή δε της αναχώρησης τους από το κέντρο κράτησης και καθόλη την διάρκεια του ταξιδιού προς την Τουρκία, οι πρόσφυγες ήταν δεμένοι με χειροπέδες. Επίσης, η Αστυνομία τους δήλωσε ότι μεταφέρονται στην Μυτιλήνη γιατί δήθεν τα έκλεινε το κέντρο κράτησης της Χίου δηλαδή ουδέποτε ΕΝΗΜΕΡΩΘΗΚΑΝ για την απέλαση τους. Αποκλείστηκαν δε και από την τηλεφωνική επικοινωνία με οποιονδήποτε με αποτέλεσμα ούτε οι οικείοι τους να γνωρίζουν που βρίσκονται εδώ και μέρες.

Είναι ανάγκη όσο ποτέ να σταθούμε αλληλέγγυοι ώστε να εμποδίσουμε την απέλαση τους στην Τουρκία. Η επιστροφή τους στο Ιράν και το Ιράκ συνεπάγεται πολύχρονες φυλακίσεις για τις ιδέες τους και για ορισμένους ισοδυναμεί με θάνατο. Οφείλουμε με κάθε τρόπο να σταματήσουμε την βάρβαρη πολιτική των ευρωπαϊκών συνόρων που ματαιώνει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.

Η ξενοφοβική, ρατσιστική και φασιστική προπαγάνδα των ΜΜΕ και οποιωνδήποτε άλλων μηχανισμών χειραγώγησης και απεγκεφαλισμού της κοινωνίας που χρησιμοποιεί η εκάστοτε κυβέρνηση ήταν αυτή που όπλισε το χέρι "αγανακτισμένου πολίτη" στις 10 Νοεμβρίου εναντίον τεσσάρων μεταναστών που περπατούσαν στην Εγνατία στέλνοντας ένα απ' αυτούς στο νοσοκομείο, ο οποίος και υπεβλήθηκε σε χειρουργείο.

Παρόλο που ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας της Ηγουμενίτσας έχει αγκαλιάσει τους μετανάστες δίνοντάς τους φαγητό, ρουχισμό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η στάση αστυνομίας, λιμενικού σώματος και μιας μερίδας κόσμου παραμένει προκλητική: συνεχείς και απροκάληπτοι ξυλοδαρμοί στο λιμάνι που πολλές φορές καταλήγουν στο νοσοκομείο, εγκλεισμός για μεγάλο χρονικό διάστημα πολλών ανθρώπων σε μικρό χώρο με στοιχειώδη τροφή και αρκετή τρομοκρατία στην ασφάλεια Ηγουμενίτσας και σε κρατητήρια χωριών της Μουργκάνας, ενώ τελευταία είχε δώσει το παρόν διαδυκτιακά ένας νεοσύστατος πυρήνας της Χρυσής Αυγής.

Σήμερα, 22/11 μέλη της Χρυσής Αυγής που είχαν μεταβεί με πούλμαν στην Ηγουμενίτσα για την παραπομπή στον ανακριτή του κυρίως υπόπτου, προπυλάκησαν τους τρεις μετανάστες (μαρτύρους του πυροβολισμού του 23χρονου κούρδου) που προσπάθησαν να μπουν στο δικαστικό μέγαρο για κατάθεση, και ξυλοκόπησαν συναγωνιστή που τους συνόδευε. Η κατάθεσή τους τελικά εστάλη γραπτώς στον ανακριτή από το τμήμα της ασφάλειας όπου βρήκαν καταφύγιο κατόπιν πιέσεων οι τρεις μετανάστες, ενώ τους καδρονοφόρους φασίστες περιφρουρούσαν τρεις απλοί αστυνομικοί αφήνοντάς τους να δημιουργούν κλίμα τρομοκρατίας σε όποιον προσπαθούσε να πλησιάσει το δικαστικό μέγαρο. Υπό αυτές τις συνθήκες ανακύπτουν ερωτηματικά για την κατάθεση των μαρτύρων, ενώ ακόμα δεν έχει παρθεί η τελική απόφαση.