Δελτία Τύπου 2013

Δελτίο Τύπου 16/04/2013
Print PDF

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΥΡΔΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.

Το τελευταίο διάστημα πραγματοποιούνται συνεχείς διώξεις Τούρκων και Κούρδων πολιτικών προσφύγων. Έρευνες στα σπίτια τους, προσαγωγές κατά τη διάρκεια διαμαρτυριών, συλλήψεις... συνθέτουν πλέον την πολιτική στάση της Ελλάδας σε σχέση με τους Τούρκους και Κούρδους αριστερούς αγωνιστές, οι οποίοι ακριβώς γι' αυτά τα πολιτικά φρονήματά τους διώκονται στην Τουρκία εδώ και χρόνια. Το “άσυλο του πολιτικού πρόσφυγα” (ακόμα και για εκείνους που ζουν πάνω από 10 χρόνια στη χώρα μας) που κάποιοι έχουν λάβει από την Ελλάδα φαίνεται να μην είναι αρκετό για να τους επιτρέψει να ζήσουν ελεύθεροι έστω και μακριά από την πατρίδα τους και τις οικογένειές τους.

Πρόκειται για ανθρώπους των οποίων τα ιδανικά τους οδήγησαν στα κελιά του αντιδημοκρατικού καθεστώτος της Τουρκίας, όπου κρατούνται χιλιάδες πολίτες κουρδικής καταγωγής, Τούρκοι συνδικαλιστές, διανοούμενοι, εργάτες, φοιτητές, ακόμα και δικηγόροι που “τόλμησαν” να αναλάβουν την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών. Σε αυτά τα κελιά έχουν βασανιστεί εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι και έχουν χάσει τη ζωή τους δεκάδες χιλιάδες.

Πλέον το τουρκικό καθεστώς ζητά την απέλαση όσων έχουν άσυλο ή αιτούνται ασύλου, προκειμένου να περιορίσουν τη δραστηριότητά τους ακόμα και στο εξωτερικό. Όπως συνηθίζεται τον τελευταίο καιρό -παρά την αρχή εμπιστευτικότητας, σύμφωνα με την οποία οι χώρες στις οποίες καταφεύγουν για προστασία οι πρόσφυγες απαγορεύεται να αποκαλύπτουν οποιαδήποτε πληροφορία για τα στοιχεία τους- η Ελλάδα φαίνεται να συνεργάζεται με την Τουρκία με αποτέλεσμα να ενεργοποιούνται διεθνή εντάλματα της Interpol για τη σύλληψη και απέλαση των προσφύγων στην Τουρκία.

Τέτοια είναι και η περίπτωση των Ζ. Γκουρμπούζ και Μπ. Κομέρτ, των οποίων η υπόθεση εκδικάστηκε πρόσφατα στο Δικαστήριο Πατρών. Το Συμβούλιο Εφετών ομόφωνα, και με θετική πρόταση της Εισαγγελέως Εφετών, έκριναν ότι δεν πρέπει να απελαθούν στη Τουρκία και διέταξαν την άρση της κράτησης του πρώτου και των περιοριστικών μέτρων του δεύτερου. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να είναι διαφορετική η απόφαση όταν το κατηγορητήριο είναι διάτρητο και οι ίδιοι είναι πιστοποιημένα θύματα βασανιστηρίων.

Την ακριβώς επόμενη μέρα, ωστόσο, ο “ευσυνείδητος” Εισαγγελέας Εφετών Πατρών (σε πλήρη αντίθεση με την επισήμανση της Εισαγγελέως Εφετών σχετικά με το διάτρητο του κατηγορητηρίου!) άσκησε έφεση, δίνοντας μάλιστα εντολή να συνεχιστεί η κράτηση του Γκουρμπούζ, παρά την απόφαση του Συμβουλίου!

Ενώ συνεχίζεται οι προσαγωγές και συλλήψεις αγωνιστών, οι οποίοι τυγχάνουν μάλιστα απαξιωτικής μεταχείρισης από την ΕΛ.ΑΣ., η δίκη των Γκουρμπούζ και Κομέρτ θα διεξαχθεί στον Άρειο Πάγο αυτή τη φορά την Παρασκευή 19/4/2013 και ώρα 09.30.

Από την απόφαση του δικαστηρίου θα εξαρτηθεί η ζωή αυτών των ανθρώπων. Σε περίπτωση έκδοσής τους στην Τουρκία θα δικαστούν με τον τουρκικό αντιτρομοκρατικό νόμο, που σημαίνει κράτηση επ' αόριστον χωρίς πρόσβαση στη δικογραφία πριν την έναρξη της δίκης. Και φυσικά η κράτηση καθαυτή στα τουρκικά κελιά συνεπάγεται βασανιστήρια.

Τέλος, θα οδηγηθούν κάποια στιγμή -ίσως μετά από χρόνια- σε μία προκατασκευασμένη δίκη από ειδικά δικαστήρια τα οποία έχουν καταδικαστεί επανειλημμένως από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, καθώς -μεταξύ άλλων παραβιάσεων- χρησιμοποιούν ως αποδεικτικό μέσο ομολογίες αποσπασμένες με βασανιστήρια.

Την Παρασκευή είναι η δίκη των προαναφερθέντων πολιτικών προσφύγων και πρέπει όλοι να δώσουμε το παρόν με όποιον τρόπο το εννοεί καθένας αυτό. Δεν πρέπει να επιτραπεί η νομιμοποίηση της κρατικής τρομοκρατίας που καταπατά διεθνείς συμφωνίες και ανθρώπινα δικαιώματα.

Παραφράζοντας τα λόγια της Ναζλί Τοπ, αδερφής του Ζ. Γκουρμπούζ -επίσης πολιτική πρόσφυγας, συνδικαλίστρια και σύμβολο των κοινωνικών αγώνων των γυναικών στην Τουρκία, η οποία έχει βασανιστεί και είναι στοχοποιημένη, όπως όλη η οικογένεια Γκουρμπούζ- καλούμε κάθε Άνθρωπο ο οποίος πιστεύει στο ιδεώδες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και στο Σεβασμό των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων -για τα οποία κάποιοι θυσιάζουν τη ζωή τους κυριολεκτικά- να πάρει θέση, να διαδώσει και να υποστηρίξει για να αποκατασταθεί η Δικαιοσύνη μέσω της εφαρμογής των Διεθνών Συμφωνιών και τη χορήγηση επίσημου πολιτικού ασύλου στους πολιτικούς πρόσφυγες.

ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/-ΣΤΡΙΩΝ

Δελτίο Τύπου 10/04/2013
Print PDF

ΠΑΤΡΑ, 10/04/2013

Στα “Κέντρα Κλειστής Φιλοξενίας Αλλοδαπών”, τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, το ποτήρι ξεχείλισε. Χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες κρατούνται σε κέντρα-κολαστήρια, στην Αμυγδαλέζα, στην Κόρινθο, στις ακριτικές περιοχές, κάτω από άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες: κακή σίτιση, συνωστισμός εκατοντάδων ατόμων σε ένα θάλαμο χωρίς είδη υγιεινής, με αποτέλεσμα την εμφάνιση δερματολογικών και άλλων προβλημάτων, χωρίς ρούχα και ζεστό νερό, χωρίς κάθε ίχνος αξιοπρέπειας. Κρατούνται για άγνωστο χρονικό διάστημα, έχοντας διαπράξει ένα και μοναδικό “αδίκημα”: θέλησαν να ξεφύγουν από τους πολέμους και την πείνα και βρέθηκαν στην Ευρώπη, προσδοκώντας σε μια πιο ασφαλή και ανθρώπινη ζωή. Ανάμεσά τους βρίσκονται φυλακισμένοι πρόσφυγες-αιτούντες άσυλο, γονείς και ανήλικοι, κατά παράβαση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου.

Οι κρατούμενοι μετανάστες δεν αντέχουν άλλο τον εξευτελισμό. Είναι αποφασισμένοι να αγωνιστούν για τα στοιχειώδη δικαιώματά τους, τη ζωή , την ελευθερία, την αξιοπρέπεια. Από το Σάββατο εκατοντάδες μετανάστες ξεκίνησαν απεργία πείνας στην Αμυγδαλέζα. Τρεις αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν, ευτυχώς χωρίς επιτυχία, και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο με πολλή καθυστέρηση. Η Αστυνομία απάντησε με καταστολή: πολυάριθμη ομάδα αστυνομικών χτύπησε με ρόπαλα τους απεργούς πείνας, σύμφωνα με ανακοίνωση της ΚΕΕΡΦΑ, για να διακόψουν την κινητοποίησή τους. Από χθες το βράδυ οι κινητοποιήσεις επεκτάθηκαν και στο στρατόπεδο της Κορίνθου, όπου δύο μετανάστες ανέβηκαν στην ταράτσα ενός κτιρίου και απειλούσαν να πέσουν στο κενό, ζητώντας την ελευθερία τους. Σήμερα η κατάσταση είναι έκρυθμη, με νέα απόπειρα αυτοκτονίας, δακρυγόνα μες στους θαλάμους και άγρια καταστολή.

Η βαρβαρότητα αυτή πρέπει να σταματήσει. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων/μεταναστών πρέπει να κλείσουν. Οφείλουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δούμε ότι στη θέση του κάθε μετανάστη, που φυλακίζεται χωρίς δίκη, μπορούμε να βρεθούμε όλοι. Όταν το κράτος επιβάλλει τη λογική της κατάστασης έκτακτης ανάγκης τα δικαιώματα όλων των κοινωνικών ομάδων κουρελιάζονται. Το ίδιο κράτος μετέφερε προ λίγων εβδομάδων τοξικομανείς από το κέντρο της Αθήνας στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας χωρίς τη θέλησή τους. Το ίδιο κράτος απήγαγε χθες τα ξημερώματα δυο κατοίκους της Ιερισσού, που αγωνίζονται ενάντια στα καταστροφικά μεταλλεία χρυσού, μέσα από τα σπίτια τους και μπροστά στις οικογένειές τους.

Ο αγώνας των κρατούμενων προσφύγων και μεταναστών πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε πολίτη που αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και αντιστέκεται στον εκφασισμό

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ

Δελτίο Τύπου 04/04/2013
Print PDF

Τον προηγούμενο μήνα η μνημονιακή κυβέρνηση επέφερε καίριο πλήγμα τόσο στον πολιτικό πολιτισμό, όσο και στα δικαιώματα των μεταναστών, κρίνοντας ως «αντισυνταγματικές» συγκεκριμένες διατάξεις του νόμου Ραγκούση. Όσον αφορά στους μετανάστες πρώτης γενιάς, το ΣτΕ θεώρησε ότι τα υπάρχοντα κριτήρια (πενταετής μόνιμη και νόμιμη παραμονή στη χώρα, εξαετής φοίτηση στο ελληνικό σχολείο, και η ανυπαρξία καταδίκης για ορισμένα ποινικά αδικήματα) δεν αρκούσαν. Αντ’ αυτών ανέδειξαν την ανάγκη απόδειξης ότι ο μετανάστης έχει «δεσμό με το ελληνικός έθνος», προφανώς αφήνοντας ένα μεγάλο παράθυρο στην αναχαίτιση της προσπάθειας πολιτικογράφισης. Για τα παιδιά, δε, των μεταναστών ο νόμος Ραγκούση προέβλεπε δικαίωμα στην απόκτηση ιθαγένειας σε όποιο παιδί έχει γεννηθεί στην Ελλάδα από μόνιμους (τουλάχιστον πέντε χρόνια) και νόμιμους γονείς. Μετά την τροποποίηση, οι μετανάστες δεύτερης γενιάς οφείλουν, αρχικά, να έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του και να έχουν περάσει από εννιά χρόνια εκπαίδευσης στο ελληνικό σχολείο.Ταυτόχρονα, ωστόσο, με τα παραπάνω το ΣτΕ εξετάζει και την περίπτωση απονομής τιμητικής(!) ιθαγένειας ή μόνιμης άδεις παραμονής σε όποιον «επενδυτή» φέρει χρήμα στη χώρα.

Στη σημερινή κοινωνία, λοιπόν, οι αξίες θυσιάζονται στο βωμό του χρήματος. Σε καιρούς οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής κρίσης κατά τους οποίους ο ρατσισμός αυξάνεται ραγδαία η κυβέρνηση επιλέγει όχι μόνο να απουσιάζει από την πάλη ενάντιά του, αλλά να τον τονώνει. Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί έκπληξη για κανέναν μας, δεν είναι η πρώτη φορά που οι μετανάστες θα γίνουν αποδιοπομπαίοι τράγοι για τα προβλήματα ενός συστήματος που εδώ και χρόνια παρακμάζει.

Ωστόσο, η απόφαση του ΣτΕ ανοίγει νέες και πιο επικίνδυνες πόρτες. Πλέον δεν στοχοποιούνται μόνο οι μετανάστες, αλλά και τα παιδιά τους. Ακόμα κι αν γεννήθηκαν, σπούδασαν και μεγάλωσαν σε αυτή τη χώρα, ακόμα κι αν η Ελλάδα είναι η μοναδική τους πατρίδα , πάνω από 200.000 παιδιά μεταναστών κινδυνεύουν στα 18 τους να μετατραπούν σε παράνομους μετανάστες προς απέλαση, αν δεν μπορούν να πληρώσουν 150 ένσημα για άδειες παραμονής. Όταν, όμως, η ανεργία στην Ελλάδα αγγίζει το 30% και η ανασφάλιστη εργασία είναι κανόνας, μια τέτοια προϋπόθεση είναι τουλάχιστον παράλογη.

Ποιο είναι, λοιπόν, το χρέος μας ως πολίτες, ευρύτερα από την καθημερινή μας στάση; Οφείλουμε να υψώσουμε τις φωνές και τις γροθιές μας, θυμίζοντας στην κοινωνία ότι όσα τώρα έρχονται για τους μετανάστες, σε λίγο θα έρχονται για όλους κι όλες μας. Ας μη ξεχνάμε ότι πριν λίγες μόνο δεκαετίες η ιθαγένεια καθοριζόταν από τα πολιτικά φρονήματα. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε την τελευταία εκδοχή για να βγούμε στους δρόμους. Άλλοι θα παλέψουν πολιτικά, άλλοι ρομαντικά, ο αγώνας όμως πρέπει να είναι κοινός και ενωτικός.

 

Οι μετανάστες- μετανάστριες δεν είναι το πρόβλημα, είναι άνθρωποι με προβλήματα. Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος.

 

Πάτρα, 04/04/2013

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ

Δελτίο Τύπου 22/02/2013
Print PDF

Τον προηγούμενο μήνα, μία Πέμπτη ξημερώματα, ο νεαρός Σαχτζάτ Λουκμάν δολοφονήθηκε από δύο, επίσης νεαρούς, έλληνες. Οι δράστες συνελήφθησαν, όχι χάρη στην αστυνομία, αλλά χάρη σε έναν ευσυνείδητο πολίτη, ταξιτζή, που τους καταδίωξε, διαπιστώνοντας μεταξύ άλλων ότι ο αριθμός κυκλοφορίας της μηχανής των δραστών απουσίαζε.

Τα σπίτια των συλληφθέντων αποδείχθηκαν μικρά οπλοστάσια, ενώ η ανεύρεση δεκάδων φυλλαδίων της Χρυσής Αυγής αποκάλυψε την πολιτική ταυτότητα του εγκλήματος. Αυτό το έγκλημα όπως εκατοντάδες παρόμοια άλλα που προηγήθηκαν και δεκάδες που ακολούθησαν δεν ήταν «μεμονωμένο», 700 ρατσιστικές επιθέσεις τον τελευταίο χρόνο το αποδεικνύουν. Η Διεθνής Αμνηστία σε σχετικό δελτίο τύπου κατήγγειλε «την αποτυχία της Ελλάδας να αντιμετωπίσει τη ρατσιστική βία», ενώ η Χρυσή Αυγή κατονομάστηκε ευθέως από τον Επίτροπο του Συμβουλίου της Ευρώπης, προ διμήνου, ως υπεύθυνη για πλήθος ακραίων κρουσμάτων βίας κατά μεταναστών.

Μόνο η Ελληνική Πολιτεία δεν πήρε τίποτα χαμπάρι. Δεν κατάλαβε ρατσιστικά κίνητρα στη δολοφονική επίθεση εναντίον του Λουκμάν. Δεν υποπτεύθηκε προμελέτη στην απουσία πινακίδας κυκλοφορίας. Δεν αντιλήφθηκε σύνδεση μεταξύ των φυλλαδίων της Χρυσής Αυγής ή της συλλογής μαχαιριών που είχαν οι δράστες στα σπίτια τους και του μακελέματος στα Πετράλωνα.

Τα ΜΜΕ δεν απαίτησαν καταδίκη της βίας, δεν κατήγγειλαν τις ακροδεξιές- φασιστικές συμμορίες που λυμαίνονται τις γειτονιές μας. Δε συνέδεσαν τις «φιλόξενες» επιχειρήσεις- σκούπα της ελληνικής αστυνομίας με την αύξηση της ρατσιστικής εγκληματικότητας, παρόλο που η ίδια η Χ.Α., σε δική της ανακοίνωση, απροκάλυπτα εκθέτει το Δένδια ως διοργανωτή τέτοιων επιχειρήσεων καθ’ υπόδειξήν της.

Και η κοινωνία μας φαίνεται να μην καταλαβαίνει ότι οι φτωχοί μετανάστες είναι απλώς ο προπομπός μιας πολύ αγριότερης και συνολικότερης επίθεσης. Πριν από 3 εβδομάδες μπράβοι της Χ.Α. χρησιμοποιήθηκαν ως φόβητρο εναντίον εργατικών διεκδικήσεων σε επιχείρηση ξυλείας στα Τρίκαλα. Τα «γραφεία ευρέσεως εργασίας» που στήνει η ΧΑ ανά την Ελλάδα, προμηθεύουν επιχειρήσεις με εργαζόμενους, έλληνες μεν, χωρίς εργασιακά δικαιώματα δε. Στους απεργούς του μετρό η Χ.Α. είδε μόνο «καλοπληρωμένους συνδικαλιστές» και αποσιώπησε το αίτημα των απεργών και όλου του εργαζομένου κόσμου για συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Σε μία κοινωνία που φτωχαίνει βίαια, ανώμαλα, αδικαιολόγητα και παράνομα, το κυνήγι των εξαθλιωμένων μεταναστών- καβαφικών βαρβάρων- είναι κι αυτό «μία κάποια λύσις». Να ξέρουμε όμως ότι ήδη η καμπάνα έχει αρχίσει να χτυπά για όλους μας. Όσους και όσες έχουμε μάτια ανοιχτά να βλέπουμε, μυαλό να κρίνουμε και γροθιές να υψώνουμε στους δρόμους της διεκδίκησης ενός δίκαιου κόσμου.

 

Πάτρα, 22/02/2013

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ ΠΑΤΡΑΣ